De Inventaris van de Persoonlijkheid van Minnesota Multiphasic

Van Wikipedia, de vrije encyclopedie

De inventaris van de Persoonlijkheid van Minnesota Multiphasic (MMPI) is één van de het vaakst gebruikte persoonlijkheidstests op de geestelijke gezondheidsgebieden. [1] Deze beoordeling, of test, werd ontworpen helpen persoonlijke, sociale, en gedragsproblemen in psychiatrische patiënten identificeren. De testhulp verstrekt relevante informatie aan hulp in probleemidentificatie, diagnose, en behandeling planning voor de patiënt.

 

//

Geschiedenis en ontwikkeling

Originele MMPI was bij de Universiteit van de Ziekenhuizen van Minnesota en publiceerde eerst in 1942. De originele auteurs van MMPI waren Starke R. Hathaway, PhD, en J.C. McKinley, MD. MMPI is copyrighted door de Universiteit van Minnesota; daarom wordt een prijs beoordeeld voor elk gebruik van de test.

Huidige gestandaardiseerde versie, mmpi-2, werd vrijgegeven in 1989 en is voor volwassenen 18 en over. Een verdere revisie van bepaalde testelementen werd gepubliceerd begin 2001. Mmpi-2 hebben 567 punten, of vragen (al waar of vals formaat), en nemen tussen 1 en 2 te voltooien uren. Er is een korte vorm van de test die uit de eerste 370 punten op lange mmpi-2 bestaat. Bovendien werd een test die voor adolescentiegebruik, mmpi-a wordt ontworpen, ontwikkeld in 1992. Een nieuwe versie van test, mmpi-2 rf, is ooit in de herfst gepland voor versie van 2007.

Originele MMPI werd ontwikkeld gebruikend een nieuwe (tegelijkertijd) benadering van testbouw die als het empirische sluiten wordt bekend. Het grote verschil tussen deze benadering en andere strategieën die van de testontwikkeling tegelijkertijd was worden gebruikt dat het atheoretical was (gebaseerd niet op om het even welke bepaalde theorie) en zo was de aanvankelijke test niet zoals die met de heersende psychodynamic theorieën van de tijd wordt verzadigd zoals zijn tijdgenoten waren.

De empirische het sluitenwerken door twee groepen, die één of ander zeer belangrijk trek of resultaat bezitten u zich wenst te identificeren (b.v. gedeprimeerde cliënten), en een controlegroep aanvankelijk te identificeren. De twee groepen worden dan gegeven de zelfde reeks vragen, dan wordt om het even welke vraag die betrouwbaar tussen de groepen onderscheidt geselecteerd voor verdere studie, ongeacht zijn inhoud. Aldus, als de gedeprimeerde cliënten „ja“ aan de verklaring „moesten antwoorden ik houd beduidend vaker kaas van pizza“ dan de individuen in de controlegroep, dit punt op een schaal van depressie (potentieel), ondanks het feit worden omvat dat de inhoud van het punt schijnt om weinig relevantie voor het fenomeen van depressie te hebben.

Deze bouwmethode leidde tot de opneming van vele „subtiele“ punten op mmpi/mmpi-2, die werden verondersteld om de test moeilijker te maken om, gezien het relatieve gebrek van het punt aan gezichtsgeldigheid te vervalsen. De recente studies, echter, hebben gesuggereerd dat dit niet in feite het geval is, en dat de opneming van subtiele punten in de inventaris eigenlijk negatief zijn nut beïnvloedt. [nodig citaat]

De recentere revisies van MMPI hebben zich van de empirische het sluitenmethode naar de rationelere, statistisch gedreven strategieën van de schaalontwikkeling verwijderd. De inhoud en de Klinische schalen RC zijn voorbeelden van deze recentere tendens. De punten op deze schalen neigen meer geldig gezicht te zijn, en het instrument baseert zich nu meer op de uitgebreide inzameling van geldigheidsschalen om het onnauwkeurige antwoorden te ontdekken.

De huidige Klinische interpretatie van de schaalsamenstelling van het instrument centreert rond vijf algemene groepen schalen: de geldigheidsschalen, de klinische schalen, de inhoudsschalen, de supplementaire schalen, en de psy-5 schalen. Historisch, zijn de klinische schalen gebruikt als kern van de interpretatie, maar de recente tendensen hebben van deze enigszins heterogeene (d.w.z. metend meer dan één ding) schalen en zich naar een nadruk op het meer homogene (d.w.z. metend slechts één ding) tevreden en supplementaire schalen verwijderd. Voorts hebben de recente projecten afwisselende versies van de klinische schalen veroorzaakt die als Geherstructureerde Klinisch of de schalen RC worden bekend. De schalen RC zijn over het algemeen meer homogeen dan hun traditionele tegenhangers, maar zijn geen eenvoudige weerspiegelingen van de originele klinische schalen, zoals de pathologie die zij dan de originele klinische schalen hebben beoordeeld enigszins verschillend is (zie Graham, 2006 voor een overzicht).

De geldigheidsschalen worden samengesteld van drie basissoorten maatregelen: schalen die worden ontworpen om willekeurig of niet-reagerend openlijk te ontdekken (CNS, VRIN, TRIN), schalen die worden ontworpen om te ontdekken wanneer de cliënten opzettelijk of ongewild over het melden van of het overdrijven van het overwicht of de strengheid van psychologische symptomen (F, Fb, Vriespunt, Fs, FBS) zijn, en schalen die worden ontworpen om te ontdekken wanneer de cliënten opzettelijk of ongewild gebrek aan verslaggeving of het downplaying psychologische symptomen zijn (L, K, S).

De traditionele klinische schalen (Hy, D, Hs, Pd, Mf, Pa, PT, Sc, Ma, Si) worden ontworpen om gemeenschappelijke soorten pathologie te meten die in de ontwikkeling van de test, terug in 1942 werden geïdentificeerd. Dientengevolge, enkele pathologie die deze schalen werden ontworpen om te meten is of uiterst zeldzaam vandaag (Hs), of als pathologisch niet meer beschouwd (Mf). Bovendien, als resultaat van het empirische het sluitenproces waardoor de schalen werden ontwikkeld, schijnen veel van de klinische schalen om meer dan één ding (d.w.z. schijnt schaal 7 (PT) te meten om symptomen te meten gemeenschappelijk voor vele wanorde, het meest in het bijzonder depressie, algemene bezorgdheidswanorde, en obsessive gedwongen wanorde). wegens de moeilijkheid hadden vele werkers uit de gezondheidszorg in het proberen om deze vaak dubbelzinnige schalen te interpreteren, zijn de pogingen gemaakt om deze kernschalen aan te vullen en te raffineren, resulterend in de Schalen van de Inhoud, de Supplementaire Schalen, en onlangs, de schalen RC.

De inhoudsschalen zijn samengesteld uit 15 schalen die directer een specifiek terrein van pathologie (d.w.z. Depressie, Bezorgdheid, Vrees) of een bekend patroon van gedrag behandelen dat de cliënt op een directe en meetbare manier beïnvloedt (d.w.z. Cynisme, de Interferentie van het Werk, de Negatieve Indicatoren van de Behandeling). Deze vragen over deze schalen neigen om aandachtsgebieden te beoordelen directer, en dientengevolge, neigen de schalen zelf meer homogeen te zijn.

Er is een groot aantal supplementaire schalen geweest die voor mmpi-2 in de loop van de jaren, met velen worden gecreÃërd die in disuse vallen toe te schrijven aan een gebrek noodzakelijk of algemene psychometrische problemen. Onder de vaker gebruikte supplementaire schalen zijn de schalen van het substantiemisbruik (MAC-r, APS, AAS), die wordt ontworpen om de mate te beoordelen waarin een cliënt toelaat aan of is naar voren gebogen aan het misbruiken van substanties. Ook vaak gebruikt de schalen worden van A en van R, die door Welsh na factor worden ontwikkeld die de originele MMPI puntpool analyseert. De Welsh eerste factor, A, die een maatregel van algemene onaangepastheid is, is gelijkaardig aan de nieuwe schaal van de Demoralisatie RC. Andere algemeen gebruikte supplementaire schalen omvatten maatregelen van echtelijke nood (MDS) en sociale overheersing () (opnieuw, zie Graham, 2006 voor een vollediger overzicht).

In tegenstelling tot de inhoud en de supplementaire schalen, werden de psy-5 schalen niet als reactie op één of andere daadwerkelijke of waargenomen tekortkoming in mmpi-2 zelf, maar eerder als poging ontwikkeld om het instrument aan meer algemene tendens in persoonlijkheidspsychologie te verbinden. Het vijf factorenmodel van menselijke persoonlijkheid (of het OCEAANmodel, ziet ook neo-pi-r) heeft grote goedkeuring in nietpathologische bevolking bereikt, en de psy-5 schalen zijn het resultaat van een poging te zien een gelijkaardig model in een pathologische steekproef bestond. Hoewel vijf schalen werden ontwikkeld, verschilt de inhoud van deze schalen drastisch van de 5 factoren die in nietpathologische bevolking worden geïdentificeerd (voor meer door overzicht, zie Arnau, Handel en Schutter, 2005, of zie Harkness en McNulty, 1994) De vijf ontdekte componenten werden geëtiketteerdd Negatieve Emotionality (NEGE), Psychoticisme (PSYC), Introversie (INTR), Disconstraint (SCHIJF) en Aggressiviteit (AGGR).

Het noteren en interpretatie

Als vele gestandaardiseerde tests, zijn de scores op de diverse schalen van mmpi-2 niet representatief voor of percentile rang of hoe „goed“ of „slecht“ iemand op de test heeft gedaan. Eerder, worden de ruwe scores op de schalen omgezet in gestandaardiseerde metrisch bekend als t-Scores (beteken of neem het gemiddelde van gelijken 50, evenaart de standaardafwijking 10), makend interpretatie voor werkers uit de gezondheidszorg gemakkelijker. De individuen die niet in psychologische beoordeling worden opgeleid en het noteren niet zou moeten proberen om mmpi-2 te noteren of te interpreteren, zoals het nauwkeurige noteren en interpretatie vereist kennis van de test zelf, gestandaardiseerde testende theorie, diverse subscales in combinatie (testprofiel) en correspondentie van resultaten aan diagnose. Met weinig uitzonderingen, zouden mmpi-2 slechts moeten door individuen worden genoteerd en worden geïnterpreteerde met gediplomeerde niveau opleiding in of klinische, experimentele of I/O psychologie, of één of andere nauw verwante discipline. De fabrikanten en de uitgevers van de test vragen testkopers om te blijken zij gekwalificeerd zijn om mmpi/mmpi-2 en andere tests [2] te kopen

De schalen op mmpi-2, worden over het algemeen geïnterpreteerdr in de positieve richting. Wat dit betekent is dat, terwijl een hoge score op om het even welke schalen van de Depressie kan voorstellen het individu beduidend gedeprimeerder is dan wij een willekeurig individu zouden verwachten dat is, wordt een lage score niet geïnterpreteerde om te betekenen het individu dan het gemiddelde individu beduidend minder gedeprimeerd is. Dit is gepast voor een deel aan de verwoording van veel van de punten op de test. Deze punten worden vaak ontworpen om de aanwezigheid of het ontbreken van symptomen te ontdekken, en het ontbreken van symptomen wijst niet noodzakelijk op de aanwezigheid van contrarian trekken. Als voorbeeld, is het volledig mogelijk voor een persoon vrij vrij van de symptomen van depressie te zijn, en niet als een bijzonder gelukkige persoon worden beschouwd. Voorts aangezien de test als maatregel van psychopatologie werd ontworpen, neigt zijn vooruitlopende capaciteit veel scherper te zijn wanneer de scores hoog worden vergeleken bij wanneer zij laag zijn. Er zijn sommige schalen op mmpi-2, de meeste in het bijzonder Klinische Schalen 5 (Mf) en 0 (Si) die dit patroon niet volgen, en waar de lage scores uit routine worden geïnterpreteerde.

Het gebruik van de test

• Misdadige rechtvaardigheid en correcties
• Evaluatie van wanorde zoals post-traumatische spanningswanorde, klinische depressie en schizofrenie
• Identificatie van geschikte kandidaten voor zeer riskante pubic veiligheidsposities zoals kerncentralearbeiders, politieambtenaren, luchtvaartlijnloodsen, medische en psychologiestudenten, brandbestrijders en seminary studenten
• Evaluatie van bewapende de ambtenaar en NCO van krachten kandidaten
• Beoordeling van medische patiënten en ontwerp van efficiënte behandelingsstrategieën, met inbegrip van chronisch pijnbeheer
• Evaluatie van deelnemers in de programma's van het substantiemisbruik
• Steun voor universiteit en carrière het adviseren
• Huwelijk en familie het adviseren
• Het internationale onderzoek van de goedkeuringsouder

Kritiek en controverse

De tests van de persoonlijkheid zoals graphology, inkblot Rorschach test, zijn en de Indicator van het Type myers-Briggs onder brand vaker dan MMPI gekomen [nodig citaat], maar de critici hebben kwesties over de ethiek en de geldigheid van het beheer van MMPI, vooral voor nietklinisch gebruik besproken [nodig citaat]. [3] door de jaren '60, werd MMPI gegeven door bedrijven aan werknemers en kandidaten zoals vaak in verband met psychiatrische patiënten. Sociologist William H. Whyte was onder velen wie de tests als het helpen om zagen oppressive groupthink van midden van de eeuw collectief kapitalisme tot stand te brengen en te bestendigen.

Het ethische gebruik van psychologische tests betekent dat de resultaten in de context van andere informatie over het individu moeten worden geïnterpreteerdo, d.w.z., persoonlijke geschiedenis, reden voor beoordeling, het voorgenomen gebruik van het rapport over de resultaten, die de verwijzing voor beoordeling maakten (b.v., zelf, familie, arts, advocaat). Veel van de controversen zijn in situaties van ongepast testgebruik geweest, zoals het beslissen van de resultaten zijn feilloos, kan zich op hun bevinden in isolatie van andere informatie over de testafnemer. [4] de Psychologische beoordeling vereist het gebruik van psychologische tests, achtergrondinformatie over de individuele, klinische gesprekken zoals een geestelijk statusonderzoek, om testresultaten in aangewezen context te zetten. Dit wordt genoemd „testinterpretatie“.

Een bureau van 1990 van het rapport van het Technologische Aspectenonderzoek [5] nam van nota:

In 1965 hield het Subcomité van de Senaat op Constitutionele Rechten van het Comité voor de Rechterlijke macht, die door Senator Sam Ervin worden voorgezeten, en het Speciale Subcomité van het Huis op Invasie van Privacy van het Comité voor de Verrichtingen van de Overheid, die door Representative Cornelius E. Gallagher wordt voorgezeten, hoorzittingen om te bepalen of de vragen die op psychologische tests worden gesteld die door de Federale Overheid worden gebruikt een ongerechtvaardigde invasie van psyche van de ondervraagde en het privé leven waren. De subcomités onderzochten ook de geldigheid van deze tests en gepaste proceskwesties betrokken bij testbeleid. De reacties van de pers en het publiek waren zeer kritiek van de soorten vragen die op deze psychologische tests worden gesteld.

In 1966, introduceerde Senator Ervin een rekening om het gebruik van de overheid van MMPI en de gelijkaardige tests scherp in te korten, vergelijkend hen bij McCarthyism. Ontbroken de rekening van Ervin.

Annie Murphy Paul, een vroegere hogere redacteur van Psychologie vandaag, laadt dat de persoonlijkheidstests „vaak ongeldig, onbetrouwbaar, en oneerlijk zijn. “ [3] anderen hebben beschuldigd dat MMPI „overpathologize“ bepaalde demografische groepen, in het bijzonder tieners en niet blanke testafnemers kan. Nochtans, brengt het recente empirische onderzoek naar voren dat de moderne dagfamilie van instrumenten MMPI niet overpathologize bepaalde demografische groepen. [6] MMPI wordt niet meer aangeboden voor verkoop en met mmpi-2 vervangen, die slechts voor gebruik met individuenleeftijden 18 en over wordt ontworpen. Er is geen dwingend bewijsmateriaal dat de huidige adolescentieversie van MMPI, mmpi-a, adolescenten overpathologizes. [7] Verder, zijn verscheidene recente peer-herzien empirische studies er niet in geslaagd om steun voor de hypothese te vinden dat mmpi-2 leden van minderheidsgroepen overpathologizes. [6]

Talrijke succesvolle processen hebben gedebatteerd dat het geven van de test aan baankandidaten een invasie van privacy is, en dat er geen de testresultaten van de bewijsmateriaalaaneenschakeling aan baanprestaties zijn.

Er is een grote hoeveelheid controverse over de mate waarin de derden derivitive de werken en het noteren programma's kunnen publiceren. De universiteit van Minnesota handhaaft een ijzergreep op alle intellectuele-eigendomsrechten. Anderen hebben nochtans dat MMPI eigenlijk meer van een patenteerbaar concept eerder dan het literair of artistiek werk is, gedebatteerd en in het openbare domein lang geleden moeten gevallen zijn. Nochtans, zal de auteursrechtwet de Universiteit van Minnesota fundamenteel onbepaalde controle over om het even welke rechten geven. Het is vrij mogelijk dat deze rechten zouden kunnen voor het gerecht worden ongeldig gemaakt, maar heeft geen entiteit genoeg om bij de kosten te winnen met proces geassociÃërd, en win voor om het even wie van hen zou openstellen de vloedpoorten voor concurrenten.

Mmpi-2 trekschalen

De tien trekschalen op mmpi-2:

Schaal 1 - Hypochondriasis

Neurotische zorg over lichamelijk het functioneren.

Schaal 2 - Depressie

Slecht moreel, gebrek aan hoop in de toekomst, en een algemene ontevredenheid met zijn eigen het levenssituatie. De hoge scores zijn klinische depressie terwijl de lagere scores meer algemene unhappiness met het leven zijn.

Schaal 3 - Hysterie

Hysterical reactie op zware situaties. Hebben vaak „normale“ facade en ga dan naar stukken wanneer geconfronteerd met een „trekker“ niveau van spanning. De mensen die hoger neigen te noteren omvatten helderder, beter opgeleid en van hogere sociale klassen. De vrouwen noteren ook hoger.

Schaal 4 - Psychopathic Afwijking

De sociale afwijking van maatregelen, gebrek aan goedkeuring van gezag, amorality. De adolescenten neigen hoger te noteren.

Schaal 5 - masculinity-Vrouwelijkheid

Deze schaal werd oorspronkelijk ontwikkeld om homosexuals te identificeren, maar deed niet dit nauwkeurig. In plaats daarvan, wordt het gebruikt om te meten hoe sterk een individu zich met de traditionele (pre-jaren '60) mannelijke of vrouwelijke rol identificeert. De mensen neigen om hogere scores te krijgen. Het is ook verwant met intelligentie, onderwijs, en sociaal-economische status.

Schaal 6 - Paranoia

Paranoïde symptomen zoals ideeën van verwijzing, gevoel van vervolging, grandioze zelf-concepten, suspiciousness, bovenmatige gevoeligheid, en stijve adviezen en houdingen.

Schaal 7 - Psychasthenia

Oorspronkelijk gekenmerkt door bovenmatige twijfels, dwang, obsessies, en onredelijke vrees, wijst het nu op voorwaarden zoals Obsessive Gedwongen Wanorde (OCD). Het toont ook abnormale vrees, zelf-kritiek, moeilijkheden in concentratie, en schuldgevoel.

Schaal 8 - Schizofrenie

Beoordeelt een grote verscheidenheid van inhoudsgebieden, met inbegrip van bizarre gedachte processen en eigenaardige waarnemingen, sociale vervreemding, slechte familieverhoudingen, moeilijkheden in concentratie en impulscontrole, gebrek aan diepe belangen, die kwesties van zelf-waarde en zelf-identiteit, en seksuele moeilijkheden storen.

Schaal 9 - Hypomania

Tests voor opgeheven stemming, versnelde toespraak en motoractiviteit, geprikkeldheid, vlucht van ideeën, en korte periodes van depressie.

Schaal 0 - Sociale Introversie

Tests voor de tendens van een persoon om zich van sociale contacten en verantwoordelijkheden terug te trekken.

De auteurs ontwikkelden ook vier Schalen van de Geldigheid om „afwijkende test-nemende houdingen“ te ontdekken en de nauwkeurigheid van de andere schalen te meten.

„Kan“ schaal zeggen niet

Dit is de eenvoudige frequentie van het aantal weggelaten of duidelijke punten zowel waar als vals. De grote aantallen van het missen van punten roepen de scores op alle andere schalen in vraag.

De schaal van L

Riep oorspronkelijk de schaal van de „Leugen“, was dit een poging om naïeve of onbedorven pogingen door mensen te beoordelen om in een overdreven gunstig licht voor te stellen. Deze punten werden rationeel afgeleid eerder dan gesloten criterium.

De schaal van F

Dit is een deviant, of zeldzame reactieschaal. De benadering was punten te bekijken die zelden door normale mensen worden onderschreven. Als minder dan 10 percent van normals het punt onderschrijft, maar u, gaat uw telling van F uit. Bijvoorbeeld „Alle wetten zouden moeten worden geëlimineerd.“

De schaal van K

Deze schaal was een poging om subtielere vervorming van reactie, bijzonder klinisch verdedigingsreactie te beoordelen. De schaal van K werd geconstrueerd door de reacties van te vergelijken groepen mensen die gekend om klinisch afwijkend waren te zijn maar die normale profielen MMPI met een groep normale mensen veroorzaakten die normale profielen veroorzaakten MMPI (geen bewijsmateriaal van psychopatologie in allebei). De schaal van K werd later gebruikt om scores op andere schalen te veranderen MMPI. Men redeneerde dat de hoge mensen van K scores op andere schalen geven die te laag zijn. K wordt gebruikt om de scores op andere schalen aan te passen. De k-verbeterde en onverbeterde scores zijn beschikbaar wanneer de testresultaten worden geïnterpreteerdb.

Er zijn extra geldigheidsschalen die via onderzoek worden ontwikkeld en die in de computer noterende diensten worden opgenomen (hetzij gebruikt in bureau of verzonden naar de dienst voor het noteren).