Vier Temperamenten

van Wikipedia, de vrije encyclopedie

Vier Temperamenten is een theorie van psychologie die uit het oude concept vier humeuren stamt (humorism).

Geschiedenis en ontwikkeling

De theorie van het temperament heeft zijn wortels in de oude vier humeurentheorie van de Griekse arts Hippocrates (460-370 V.CHR.), die geloofde werd bepaald menselijk gedrag veroorzaakt door lichaamsvloeistoffen (genoemd „humeuren“): bloed, gele gal, zwarte gal, en flegma. Daarna, ontwikkelde Galen (131-200) de eerste typologie van temperament in zijn dissertation DE temperamentis, en zocht om fysiologische redenen naar verschillend gedrag in mensen. Nicholas Culpeper (1616-1654) was de eerste om het idee van vloeistoffen als het bepalen van menselijk gedrag te negeren, en Immanuel Kant (1724-1804), Rudolf Steiner (1861-1925), Alfred Adler (1879-1937), Erich Adickes (1866-1925), Eduard Spränger (1914), Ernst Kretschmer (1920), en Erich Fromm (1947) allen theoretiseerde op de vier temperamenten (met verschillende namen) en gaf zeer onze moderne theorieën van temperament gestalte. Hans Eysenck (1916-1997) was één van de eerste psychologen om persoonlijkheidsverschillen te analyseren die een psycho-statistische methode gebruiken (factoranalyse), en zijn onderzoek bracht hem ertoe om te geloven dat het temperament biologisch gebaseerd is. De factoren die hij in zijn boekAfmetingen heeft voorgesteld van Persoonlijkheid waren Neuroticisme (n) dat de tendens was om negatieve emoties te ervaren, en de tweede was Extraversie (e) die de tendens was om van positieve gebeurtenissen, vooral sociale degenen te genieten. Door de twee afmetingen in paren te rangschikken, nam Eysenck nota hoe de resultaten aan de vier oude temperamenten gelijkaardig waren.

• Hoog Hoog N, E = Opvliegend
• Hoog Laag N, E = Melancholic (ook geroepen „Melancholische“ /pl. “ - IES ")
• Laag Hoog N, E = Sanguine
• Laag Laag N, E = Phlegmatic

Andere onderzoekers ontwikkelden gelijkaardige systemen, veel waarvan niet de oude temperamentnamen gebruikten, en verscheidene in paren gerangschikte extraversie met een verschillende factor, die verhouding/taak-richtlijn zou bepalen. De voorbeelden zijn de beoordeling van de Schijf, Sociale Stijlen, en een theorie die een vijfde temperament toevoegt. Één van het populairst vandaag is de Sorteerder van het Temperament Keirsey, de waarvan vier temperamenten grotendeels werden gebaseerd op de Griekse goden Apollo, Dionysus, Epimetheus en Prometheus, en aan de 16 types van de Indicator in kaart werden gebracht van het Type myers-Briggs (MBTI). Zij werden anders genoemd (SP=Artisan, SJ=Guardian, NF=Idealist, NT=Rational). Eerder dan het gebruiken van extraversie en introversie (E/I) en taak/mensennadruk, zoals andere theorieën, knoop de temperamenten bracht aan „het Ontdekken“ en „Intuïtie in kaart“ (S/N, anders genoemd „concreet“ en „samenvatting“) die met een nieuwe categorie, „in paren wordt gerangschikt Behulpzaam“ en „pragmatisch“ (los gebaseerd op het Oordelen en Waarneming, of J/P). Wanneer „rol-Informatief“ en de „rol-Richtlijn“ (los verbonden aan het Denken/het Voelen of T/F, en het beantwoorden aan mensen/taak-richtlijn), en definitief E/I binnen factored zijn, bereikt u de 16 types. Tot slot de Stijlen van de Interactie van Linda V. Berens het Leiden en het Informeren met E/I combineert om een andere groep „stijlen“ te vormen die zeer op de oude temperamenten lijken, en deze worden in kaart gebracht samen met de Temperamenten Keirsey op de 16 types.

De vier persoonlijkheidstypes

Elk van de vier soorten humeuren beantwoordde aan een verschillend persoonlijkheidstype.

Sanguine

Sanguine wijst op de persoonlijkheid van een individu met het temperament van bloed, het seizoen van (nat en de hete) lente, en het element van lucht. Een persoon die sanguine is is over het algemeen optimistisch, vrolijk, zeker, populair, en pret-houdend van. Hij of zij kan aan het punt daydreamy zijn van het verwezenlijken van om het even wat niet en kan impulsief zijn, misschien handelend op grillen op een onvoorspelbare manier. Sanguines heeft gewoonlijk heel wat energie, maar heeft een probleem vindend een manier om de energie te leiden. Dit beschrijft ook de manic fase van een bipolaire wanorde.

Opvliegend

Opvliegend beantwoordt aan de vloeistof van gele gal, het seizoen van (droog en de hete) zomer, en het element van brand. Een persoon die opvliegend is is doer en een leider. Zij hebben heel wat ambitie, energie en aandrijving, en proberen om het in anderen in te druppelen, en kunnen mensen van andere temperamenten overheersen, vooral phlegmatic types. Vele grote charismatische, militaire en politieke cijfers waren cholerics. negatief gezien, worden zij gemakkelijk geïrriteerda of slecht gehumeurd.

In volksgeneeskunde, een baby wordt doorverwezen die naar aangezien „colic“ één is wie vaak schreeuwt en constant boos schijnt te zijn. Dit is een aanpassing van „opvliegend,“ hoewel niemand nu de voorwaarde aan gal zou toeschrijven. Op dezelfde manier is een persoon die als „gal wordt beschreven“ mean-spirited, verdacht, en boos. Dit, opnieuw, is een aanpassing van de oude opvliegende humeurtheorie „.“

De ziekteCholera bereikte zijn naam van choler (gal).

Melancholic

Melancholic is de persoonlijkheid van een individu dat door zwarte gal wordt gekenmerkt; vandaar (Griekse μελας, melas, „zwarte“, + χολη, kholé, „gal“); een persoon die een nadenkende ponderer was had een melancholic regeling. Vaak zeer vriendelijk en attent, kan melancholics hoogst creatief zijn - zoals in dichters en kunstenaars - maar ook kan worden die overdreven op de tragedie en de wreedheid in de wereld wordt geobsedeerd, zo wordend gedeprimeerd. Het wijst ook op het seizoen van de herfst (droog en koude) en op het element van aarde. Een melancholie is ook vaak een perfectionist, die zeer bijzonder is over wat zij willen en hoe zij het in sommige gevallen willen. Dit resulteert vaak in unsatisfied het zijn met zijn eigen artistieke of creatieve werken, altijd wijzend aan zich op wat kon en zou moeten worden verbeterd.

Dit temperament beschrijft de gedeprimeerde fase van een bipolaire wanorde.

Er is geen lichamelijke vloeistof die aan zwarte gal beantwoordt. Nochtans, ontbindt het merg van de bijnieren zeer snel na dood, en het is mogelijk dat dit product de mythische „zwarte gal“ is.

Phlegmatic

Een phlegmatic persoon is kalm en unemotional. Phlegmatic betekent betreffende flegma, beantwoordt aan het seizoen van (nat en de koude) winter, en impliceert het element van water.

Terwijl phlegmatics over het algemeen zelf-tevreden en vriendelijk is, kan hun schuwe persoonlijkheid enthousiasme in anderen vaak remmen en tegen verandering lui en bestand maken. Zij zijn zeer verenigbaar, ontspannen, rationeel, nieuwsgierig, en observant, makend tot hen goede beheerders en diplomaten. Als de sanguine persoonlijkheid, heeft phlegmatic vele vrienden. Maar phlegmatic is betrouwbaarder en medelevend; deze kenmerken maken typisch tot phlegmatic een betrouwbaardere vriend.

Daling in populariteit

Toen de theorie van de temperamenten op het verval was, lieten vallen vele critici phlegmatic, of definiÃërden het zuiver negatief als ontbreken van temperament. Dit, echter, stelde het ter beschikking voor de Duitse filosoof Immanuel Kant om als temperament terug te winnen aangewezen aan vrijheid en deugd. In de theorie van Vijf Temperamenten, wordt het klassieke Phlegmatic temperament in feite geacht om een neutraal temperament te zijn, terwijl het „verhouding-georiënteerde introvert“ standpunt dat traditioneel door Phlegmatic wordt ingenomen om een nieuw „vijfde temperament wordt verklaard te zijn.“

Moderne aanpassingen

De christelijke schrijver Tim LaHaye heeft repopularize de oude temperamenten door zijn boeken geprobeerd. [1] [2] [3] In onderwijs Waldorf en anthroposophy, worden de temperamenten gebruikt helpen persoonlijkheid begrijpen. Zij worden gezien als wegen in het onderwijs, met vele verschillende soorten mengsels, die kunnen worden gebruikt om met zowel discipline als het bepalen van de methodes te helpen die met individuele kinderen en klassensaldo worden gebruikt.

De Mengsels van het temperament

LaHaye gelooft er twaalf mengsels van de vier temperamenten zijn, die mensen vertegenwoordigen die de trekken van twee temperamenten hebben. (Mel-Chlor, chlor-San, San-Phleg, phleg-Mel, mel-San, chlor-Phleg; en het omgekeerde hiervan: Chlor-Mel, San-Chlor, phleg-San, mel-Phleg, San-Mel, en phleg-Chlor). De orde van temperamenten in deze paren werd gebaseerd op die het temperament „dominante“ één was (dit wordt gewoonlijk uitgedrukt door percentages). Een persoon kan ook een mengsel van drie temperamenten zijn. Andere hebben de vier-type modellen, zoals Sociale Stijlen, ook gelijkaardige mengsels q.v., en in de vijf temperamenttheorie, worden de mengsels bepaald langs de drie gebieden van „Opneming“, „Controle“, en „Affectie“. De mengsels groeien het aantal types aan 16 (12 mengsels van 2 types, plus de vier zuivere types) of meer (voor mengsels van drie).