De fundamentele Interpersoonlijke Richtlijn van Relaties

Van Wikipedia, de vrije encyclopedie

De fundamentele Interpersoonlijke Richtlijn van Relaties (FIRO) is een theorie van interpersoonlijke relaties, die door William Schutz in 1958 wordt geïntroduceerdx.

Beschrijving

Volgens de theorie, volstaan drie afmetingen van interpersoonlijke relaties noodzakelijk en om de meeste menselijke interactie te verklaren. De afmetingen worden genoemd Opneming, Controle en Affectie. Deze categorieën meten hoeveel interactie een persoon op het gebied van het socialiseren, leiding en verantwoordelijkheden, en vertrouwelijkere persoonlijke relaties wil. Firo-B, werd een metingsinstrument met schalen die de gedragsaspecten van de drie afmetingen beoordelen gecreÃërd, gebaseerd op deze theorie. De scores worden gesorteerd van 0-9 in schalen van uitgedrukt en gewild gedrag, die bepalen hoeveel een persoon aan anderen uitdrukt, en hoeveel hij van anderen wil. Schutz geloofde dat de scores FIRO in zich niet eind waren, en kan en verandert, en moedigde geen typologie aan; nochtans, werden de vier temperamenten uiteindelijk in kaart gebracht aan de schalen firo-B, die tot de verwezenlijking van een theorie van Vijf Temperamenten leidden.

Schutz zelf besprak het effect van extreem gedrag op het gebied van opneming, controle, en affectie zoals die door scores op firo-B wordt vermeld. Voor elk gebied van interpersoonlijke behoefte zouden de volgende drie soorten gedrag duidelijk zijn: (1) ontoereikend, (2) bovenmatig, en (3) ideal. Ontoereikend werd bepaald als het erop wijzen dat een individu niet probeerde om de behoefte direct tevreden te stellen. Bovenmatig werd bepaald als het erop wijzen dat een individu constant probeerde om de behoefte tevreden te stellen. Ideal verwees naar tevredenheid van de behoefte. Van dit, identificeerde hij de volgende types:

De types van opneming.

1. undersocial (laag EI, lage WI)
2. oversocial (hoog EI, hoge WI)
3. sociaal (gematigd EI, gematigde WI)

De types van controle

1. abdicrat (de lage EG, hoge WC)
2. autocrat (de hoge EG, lage WC)
3. de democraat (de gematigde EG, gematigde WC)

De types van affectie

1. underpersonal (lage EA, lage WA)
2. overpersonal (hoge EA, hoge WA)
3. persoonlijk (gematigde EA gematigde WA)

In 1977, produceerde een klinische psycholoog die met firo-B werkte, Dr. Leo Ryan, kaarten van de scores voor elk gebied, genoemd „merktekengrafieken“, en wees namen voor alle scoregamma in toe zijn Klinische Interpretatie van firo-B:

Nochtans, blijven typologie niet aanmoedigen, worden de namen (die hoofdzakelijk voor klinische interpretatie) waren over het algemeen niet gebruikt, en firo-B de testresultaten bedragen individueel gewoonlijk de scores van E, van W, van I, van C en van A. In het afgeleide „vijf temperament“ systeem, worden de verschillende scores gegroepeerd in hun overeenkomstige temperamenten, en overwogen ingeboren types. Één zeer belangrijk verschil is in de „hoog gewilde“ scores op het gebied van Controle. Een onderscheid wordt gemaakt tussen mannen en vrouwen, met mannen die „afhankelijk“, en vrouwen, zijnd werkelijk eerder dan afhankelijk, slechts zijnd „verdraagzaam“ van controle door anderen zijn. Dit wordt toegeschreven aan de „stereotiepe rol van vrouwen in Westelijke Cultuur“, waar zij vaak afhankelijk, waren en eenvoudig hebben geleerd om controle van anderen te tolereren. Dit opnieuw, wijst op de overtuiging dat van FIRO deze scores op geleerd gedrag wijzen. In vijf temperamenttheorie, wordt geen dergelijk onderscheid tussen de geslachten erkend, en worden de hoog gewilde scores in Controle gezien als ingeboren gebiedsdeelbehoefte bij beide geslachten.

Verdere Ontwikkeling

Tijdens de jaren '70, herzag Schutz en breidde theorie FIRO uit en ontwikkelde extra instrumenten (Schutz 1994, 1992) voor het meten van de nieuwe aspecten van de theorie, met inbegrip van Element B: Gedrag (een betere versie van firo-B); Element F: Gevoel; Element S: Zelf; Element W: De Relaties van het werk; Element C: Dichte Relaties; Element P: Ouderlijke Verhoudingen; en Element O: Organisatorisch Klimaat. Sinds 1984, zijn deze instrumenten gezamenlijk Elementen van Voorlichting genoemd geworden. Het element B verschilt in het uitbreiden van de definities van Opneming, Controle, en Affectie (anders genoemd „Openheid“), in extra zes scores om te meten hoeveel een persoon omvatten, wil controleren en, dicht bij anderen zijn, en hoeveel andere mensen omvatten, en als om dicht bij testee controleer te zijn. Originele firo-B werd verkocht aan het Raadplegen van de Pers van Psychologen, Inc. (CPP; welke ook MBTI) bezit, en FIRO het Element B door Het Netwerk van Handelsadviseurs wordt bezeten,

 

Correlaties met MBTI

In een overzicht van 1976 van vijfenzeventig van de wijdst gebruikte opleidingsinstrumenten, besloot firo-B het meest over het algemeen bruikbare instrument te zijn in opleiding. De populariteit van firo-B begon af te nemen aangezien MBTI één van de instrumenten van keus in zaken werd. Aangezien firo-B gebruikt volledig verschillende schalen van MBTI, en ontworpen om geen ingeboren „types“ te meten, wordt het vaak gebruikt samen met MBTI door werkplaatsen, en nu, worden twee aangeboden samen door CPP.

De statistische correlatie is gedaan tussen firo-B en MBTI door John W. Olmstead, en ook Allen L. Hammer met Eugene R. Schnell; en tussen Element B en MBTI door Dr. Henry Dick Thompson.

De Correlaties B en MBTI van het element
*Indicates statistische betekenis