Presbyterian Kerk van media: Holistic Ministerie in de Voorsteden

Presbyterian Kerk van media: Holistic Ministerie in de Voorsteden

Kan holistic een kerk zijn als het niet in de binnenstad is? Presbyterian de media, nestled keurig in het hart van een comfortabele voorstad van Philadelphia, aantonen dat het niet alleen mogelijk is, maar dat de beloningen aan kerk en gemeenschap enkel groot zijn wanneer de sociale behoeften niet duidelijk of dicht dichtbij zijn.

Het levendige, Christus-Gecentreerde legt prediken van toer Bill Borror's sterke fundamenten voor holistic ministerie. Hij herinnert constant de congregatie eraan, het „Doel van de kerk is een instrument voor afkoop te zijn.“ Dit betekent benadrukkend de opdracht van de kerk binnen aan behoeftige buren overtref, of dat een naburige familie met scheiding worstelen of de naburige verarmde gemeenschap die van Chester betekent.

Het „Holistic ministerie is incarnationalministerie… Het is de mensen van de God uitdiepend de waarheid van het evangelie,“ zegt Toer Borror. Dit betekent aangaand een persoonlijke verbintenis aan de dienst, niet eenvoudig schenkend geld van een afstand (hoewel de kerk dit aangezien goed-volledig een derde van zijn begroting ver naar het opdrachtwerk gaat doet en! nadert). Het geloof in de commissie van de Actie werd gevormd met het doel om minstens de helft van de congregatie in één of andere vorm van hands-on ministerie te impliceren. De leden van de kerk worden aangeworven voor een serie van de dienstprojecten: de lopende de zomerdag kampeert voor jonge geitjes in binnenstadsbuurten; het hanteren van een hamer in de Club van de Timmerman om bejaarden en low-income huiseigenaars te helpen; het behandelen van boeken en het lezen aan kinderen in de bibliotheek van een Christelijke basisschool; bezoekend „wegwerpouders“ in verpleeghuizen; het verbinden van beroeps in de kerk (met inbegrip van vele gepensioneerden) met niet-winsten die bekwaam overleg vergen.

De waarde van deze ministeries ligt niet alleen in het helpen van mensen buiten de kerk, maar in het verrijken van het geestelijke leven van kerkleden en het uitbreiden van hun verhoudingen buiten hun culturele comfortstreek. „ik hoop dat aan het eind van het jaar, iedereen wie aan stedelijk ministerie deelneemt somebody op een voornaambasis kent,“ zei het Geloof als de commissievoorzitter van de Actie. Toer Borror heeft dit in zijn vriendschap met Bischop Dickie Robbins, pastor van het Leven in de Kathedraal van Christus van Geloof in naburig Chester, PA gemodelleerd. In de ogen van de wereld, hebben de twee mensen en hun kerken weinig in gemeenschappelijk. Maar „Verenigd in Christus, die in Liefde,“ als banner werkt kondigt hun gezamenlijk werk aangaande een huisvestings rehab project aan, de congregatiesgetuige aan de gemeenschap over hun oneness in Christus.

Een belangrijke nadruk van de kerk overtreft is een jaarlijkse Habitat want het Mensdom „blitz“ project in landelijk Noord-Carolina bouwt. In 1999, besteedden 150 leden en vrienden van de kerk hun de zomervakantie die en samen om een slechte familie een huis zweet zaagt te geven. Zij voltooiden het gehele huis omhoog van de stichting, evenals verscheidene kleinere rehabprojecten. Merle (niet zijn echte naam) de eigenaar van een aanhangwagenhuis waar Presbyterian mensen van Media een handicaphelling voor zijn vrouw bouwden, was eerst sceptisch. Hij kon niet geloven er daar mensen waren wie bereid waren om hem ongeacht wie hij was of wat te helpen hij had gedaan. „Waarom u dit zou willen doen?“ hij zou vragen. „, Omdat Christus ons aan leidt,“ kwam goed het antwoord. „Oh, het is eenvoudig dat?“ In de loop van de week, letten de vrijwilligers bij zijn plaats op hem zacht worden. Hij stond de vrijwilligers toe om met hem te bidden, en bad zich zelfs. „ik wist nooit werkelijk voordien wat of wie de Christenen waren,“ bovengenoemde Merle, „maar nu ik.“ Hoewel Merle geen duidelijk beroep van geloof maakte, was het duidelijk de aanwezigheid van de kerk een dramatische invloed op zijn leven had.

De betrokkenheid in de dienstprojecten zoals de reis van de Habitat helpt ook persoonlijke evangelism, aangezien een lay leidersnota's: Een „goede benadering is dit soort ministerie te doen, dan te gaan en vertellen mensen-vertelt uw buren, vertelt uw vrienden, vertelt uw medewerker-welk u doet. En zij zullen u vragen waarom u het doet. Het is een goede kans te getuigen.“

Één van de modellen van Toer Borror voor opdracht is de vroege kerk. Een de tweede eeuw pagan schrijver verzond Caesar een rapport over Christenen: „Niet alleen behandelen zij hun eigen armen, maar zij nemen sommige van onze armen, eveneens.“ Presbyterian de media hebben de zelfde getuige aan de het omringen gemeenschap. De „seculaire wereld en de de schooldistricten en politici kunnen dat is is wat hier bij deze kerk niet echt,“ geen Toer Borror zeggen bevestigen. „Zij kunnen ons zoals zijnd slechts een andere culturele kliek, of geen sociaal-economisch getto verwerpen. Wij kunnen geen dingen doen zij met comfortabel zijn, of zij begrijpen, maar zij kunnen ons afschrijven niet zoals zijnd onbelangrijk en beïnvloedend onze gemeenschap niet.“

De stoel van het Geloof in de commissie van de Actie, beschrijft het evangelistic effect van de sociale ministeries van de kerk deze manier:

De mensen die in de gemeenschap zijn die op ons let weten dat wij van een kerk zijn, en zij weten dat wij doen wat Jesus ons onderwees om te doen. … Het krantenartikel zei dat wij uitoefenen wat Jesus predikte. … Toen wij onze blitz deden bouw wij kreeg aandacht en dat was goed, omdat Toer Borror op televisie was die spreekt over waarom wij het deden. Ik hoop enkel gelet op somebody dat newscast wie kan worden gefrustreerd met [televangelists] en worden gezegd, „Hey, misschien al deze Christenen ben niet dergelijke slechte mensen na allen.“

Goed weten Presbyterian mensen van media dat de geestelijke en sociale behoeften niet beperkt tot de binnenstad of de landelijke armen zijn. Hoewel de littekens dan op armoedegebieden minder zichtbaar kunnen zijn, komen de mensen aan Media gewond door maladies van middenklassecultuur: scheiding, substantiemisbruik dat, binnenlands geweld, wanorde eet. In de maatschappij die door materialistic waarden wordt gedreven, worden vele jonge geitjes gestuiterd van activiteit aan activiteit zonder ouderlijke supervisie of aandacht. Toer Borror beschrijft het effect als „fragmentatie van de de jeugdcultuur.“ In één jaar, wond de gemeenschap van de dood van vijf hoge schoolstudenten in een autoongeval, verscheidene de jeugdzelfmoorden (jongst in zesde rang), en een moord. In reactie, zijn Toer Borror en de jeugdpastor van Media om officieuze kapelaans voor de communautair-ontvangt begrafenissen voor gekomen genoemd te worden unchurched families, het adviseren verstrekken voor het lokale schooldistrict, en het uitnodigen de jeugd die om aan de actieve de jeugdgroep van de kerk deel te nemen. De kerkgastheren verscheidene steunen ook groepen, zoals voor scheiding en zorgverwerking.

Presbyterian de media zijn ook afgestemd op de „verborgen“ armoede van de voorsteden geworden. De mensen roepen de kerk met dringende verzoeken om voedsel, of regelmatig de huur van een maand, of interventie in een binnenlandse crisis. De leden van de kerk in sociale het werkposities, zoals wie voor de lokale openbare school werkt, verwijzen ook families met speciaal vereist aan de kerk. Door de deacons en van Toer Deb Molenaar, verwante pastor van de kerk voor opdracht, voldoet de kerk of aan de behoeften of verwijst mensen naar andere aangewezen agentschappen door. Door mensen te helpen, verklaart deacon, plant de kerk „zaden van goedheid“ die geestelijk fruit kunnen uiteindelijk dragen, zelfs als zij nooit de persoon opnieuw zien. „Vele mensen komen aan ons die geen Christenen zijn en die begrijpen niet waarom wij dit doen. U kunt geen mensen maken begrijpen, maar u kunt zeggen wij dit als vertegenwoordiging van de liefde van Christus doen. Het is gemakkelijk om mensen te kalmeren door hun materiële behoeften te behandelen, maar wij moeten constant eraan herinneren dat wij dit voor doen reden-dat wij de handen van de God hier in Media.“ zijn

Één in het bijzonder behoeftige groep heeft de kerk is grootouders ontmoet die om diverse redenen omhoog beëindigen opheffend hun kleinkinderen. De grootouders zien veelvoudige druk van vaste inkomens, ontbrekende gezondheid, uitgeputte energie, en volwassen kinderen in crisis onder ogen. Één grootmoeder vroeg de kerk om hun „Tweede Keer rond“ steungroep te ontvangen, en de Media stemden in met hen met open wapens. Elk jaar, werpt de kerk een partij van Kerstmis voor de families en koopt giften voor de kinderen. De jeugdpastor leidt een parenting klasse voor grootouders die tieners opheffen. Als een grootouder huisreparaties nodig heeft, nodigen zij de Club van de Timmerman van Media uit. In noodsituaties helpt de kerk uit met voedsel, geneeskunde, of het financiële adviseren, evenals een open deur aan het pastor bureau voor het persoonlijk adviseren of gebed. „ik kan de Molenaar van Toer roepen bij om het even welk uur en zeggen, „tegenhouden wat doet u en bidt,“ „zeg de coördinator van de groep. „Als ik het wist was er een behoefte aan één van de mensen die de groep, daar is niet één ding bijwoont ik niet naar de kerk zou gaan en daar ben deze enorme behoefte zou zeggen, en zij zouden geen manier vinden te helpen. Wij weten zij daar voor ons zijn en wij.“ zo dankbaar zijn Drie van de families in de groep wonen nu de kerkdiensten op Media bij, hoewel de kerk geen druk op hen zet toe te treden.

Evangelism in hun context in de voorsteden is meeste efficiënt, Media Presbyterian Kerk heeft gevonden, wanneer het rustig is. De kerk heeft geconstateerd dat up-front strategieën zoals Evangelism Explosie neigen om mensen te vervreemden. Toer Borror beklemtoont het belang van levensstijlevangelism: „Evangelism moet in uw buurten plaatsvinden, PTA, de voetbalgebieden, de werkplaats.“ Bijvoorbeeld, toen deacon het bedrijf door een moeilijke tijd ging, vroeg een andere contractant hem, „hoe u in deze rat-race zaken?“ zo kalm blijft Deacon verraste hem met zijn antwoord. „Het is eenvoudig. Ik heb een zeer sterk geloof, en Lord blijft mijn leven leiden. Ik voel droevig voor mensen die dat niet hebben. Het is veel gemakkelijker voor me, die de capaciteit heeft laten van bepaalde dingen gaan en hen toevertrouwen aan Lord.“

Een andere innovatieve manier dat de getuigen van Media van hun gemeenschap is door welke Steve Sjogren bediendenevangelism roept. Tijdens de markten van de de zomerstraat, de kerkgastheren een cabine die koppen van koud water verspreidt. Een brochure beschikbaar bij de cabine vraagt op zijn dekking, „waarom een vrij water van de kerkaanbieding op de Straat van de Staat?“ De binnenkant, samen met Bijbelse passages over Jesus, de tekst besluit: „Wij dachten enkel dat u voor het water in de kop of voor het water dorstig zou kunnen zijn waarvan u dorst.“ niet meer zal De resultaten zijn niet direct of dramatisch, maar nog zinvol, als stoel van evangelism van Media verklaart de commissie. „Later, wanneer iemand in crisis of gekwetst is, zullen zij zich herinneren - „Hey, verspreidden zij daar koud water, zodat misschien zal ik onderaan een paar blokkeer aan de kerk en de bespreking aan iemand lopen. “ „

Aangezien de Media zijn 150ste verjaardag in 2000 vierden, een oud lid van de weerspiegelde kerk, „ik denk er een geest hier in deze kerk die bij binnen het brengen van nieuwe leden zal houden, een levendig programma dat zeker de mensen zal dienen, en doen is welke Christus ons wil doen, wat uit in de wereld moet bereiken en zij dienen die in behoefte zijn, en zond het goede nieuws aan iedereen uit.“

[hfdst. 1, blz. 26-29]