De Kerk van Germantown van Brethren: Een kerk in, van, en voor zijn Gemeenschap

De Kerk van Germantown van Brethren: Een kerk in, van, en voor zijn Gemeenschap

In 1723, werd de eerste Brethren kerk in Amerika opgericht door een kleine groep Duitse godsdienstige vluchtelingen. meer dan twee honderd jaar bloeide deze congregatie. Maar door de jaren '50, beëindigden zo vele witte leden die aan de voorsteden worden verspreid, de kerk droevig de de vereringsdiensten van de Zondag. Dan in 1989 ontmoette een confessionele ambtenaar Richard Kyerematen, en samen overeen kwamen zij om de kerk een andere kans te geven.

Een onrealistische, energieke inwoner van de Afrikaanse natie van Ghana, de aankomst van Toer Kyerematen bij Kerk Germantown van Brethren kondigde een verandering in de verhouding van de kerk met de gemeenschap aan. De kerk had reeds een erfenis van het verlenen van de sociale diensten, met inbegrip van een opvang, een het voeden ministerie voor dakloze mensen, en een voedsel en de kleding van bank. De mensen in de gemeenschap bekeken de kerk als een plaats die om hun behoeften gaf. Nochtans, volgens een al lang bestaand kerklid, vorige had pastor „nooit uitgenodigde mensen om in de kerk te komen.“

Toer Kyerematen nodigde iedereen uit hij met. Hij wenste dat de kerk zijn buren niet alleen van de diensten, maar van een geestelijk huis voorziet. Hij predikte het Evangelie op de straat, in huisvestingsprojecten, en bij dakloze schuilplaatsen. Binnen ongeveer zes maanden, was de kerk van 10-15 kerkleden aan bijna 75 in opkomst-over een derde deze het fruit van overtreft ontmoeting gegroeid. „Ondanks de traumatische veranderingen die in de loop van de eeuwen,“ kwamen de de brochure trots staten van de kerk, is de „Congregatie Germantown zo vast zoals een rots gebleven. Vandaag geeft een community-oriented, interracial, tussen generaties congregatie de belofte door.“

Toer Kyerematen merkt op dat de ingezetenen ook om aan de kerk „als witte kerk hebben geneigd te denken, omdat toen de meeste zwarte mensen zich in deze buurt bewogen, zij niet.“ hier verwelkomd voelden Langzaam bereikt de congregatie een nieuw beeld als een familie die alle culturen en economische achtergronden omhelst. De het antwoorden van de kerk machine begroet bezoekers, „Onthaal aan Kerk Germantown van Brethren, waar onze familie uw familie kan zijn!“ Een kerklid bevestigt, „Overtref programma's en de open deuren, het is als een groot welkom teken op de buitenkant. En de mensen krijgen heel wat liefde wanneer zij.“ hier komen

De kerk dient als brug tussen hoofdzakelijk wit, een middenklasse, een landelijke benaming, en een hoofdzakelijk Afrikaanse Amerikaanse, worstelende stedelijke buurt. De stijl van verering en de speciale gebeurtenissen zoals een jaarlijks Overleg van het Evangelie van de „Viering van het Leven“ bevestigen de Afrikaanse Amerikaanse erfenis van de gemeenschap. Het vriendschappelijke vennootschap tussen pastor en de Coördinator van de Diensten van de kerk Sociale, die wit is, symboliseert zichtbaar de verplichting van de kerk aan rassenharmonie.

De diverse beurs van de congregatie omvat enige moeders en two-parent families, die substantiemisbruikers en sociale arbeiders, huiseigenaars en dakloze mensen terugkrijgen. De kerk heeft ministerieaandacht op twee bevolking in het bijzonder geconcentreerd: mensen met verslaving, en dakloze personen. „Toen ik hier kwam,“ de rappels van Toer Kyerematen, de „kerk gingen enkel de stad in en voedende mensen, die ik „Evangelism van de Sandwich.“ roep Onze wens, afzonderlijk, heeft mensen in het leven van de kerk moeten nemen. De „kerk vervoerden wekelijks dakloze schuilplaatsingezetenen aan de kerkdiensten, onderwijst de occasionele studies van de Bijbel, en organiseert andere Kerk van de Brethren congregaties in het verstrekken van een maaltijd en godsdienstig bij een schuilplaats.

Carl* was één van de dakloze schuilplaatsingezetenen die een rit aan de kerk goedkeurden. Hij voelde getrokken aan de congregatie, maar werd gezogen terug in het leven van verslaving en dakloosheid. Vele later jaren, nadat hij had recommitted zijn leven aan Christus door een rehabprogramma, kwam hij zoekend de kerk die eerst hem Christelijke liefde had getoond. Hoewel hij benieuwd was of zouden de mensen hem goedkeuren, ontdekte hij in zijn geest dat dit de plaats was hij verondersteld om was te zijn. „Zij moeten van me houden,“ hij vertelde zich; en toen niemand hem weg achtervolgde groeide zijn vertrouwen. Hij vond een baan, remarried zijn vrouw in het heiligdom van de kerk, en kocht een huis en een auto. Nu coördineert hij het dakloze ministerie. Wanneer hij andere dakloze gasten vertelt, „ik ben daar geweest,“ hij bedoelt letterlijk het. Zijn leven neemt het bericht van de kerk van hoop op.

Het integreren van mensen op de sociaal-economische marges in het leven van de congregatie beloont, zoals het verhaal van Carl illustreert, maar ook uitdagend. Er zijn barrières die aan beide kanten moeten worden overbrugd. Toer Kyerematen beschrijft één klein meisje van een dakloze schuilplaats die van het lofteam wilde lid worden. Toen zij begonnen te zingen, vroeg zij, „is dit choir voor de schuilplaatsmensen of is dit choir voor de kerk?“ Haar plaintive vraag herinnerde hem aan hoe de geïsoleerde mensen in nood kunnen voelen. De verklaring die tijd, een regelmatige eigenschap deelt van de vereringsdiensten, helpt om bruggen te bouwen. Aangezien de kerkleden hun strijd en lofGod voor hen gebracht te hebben door delen, zien de nieuwkomers aan de kerk van de gemeenschap dat hun verhalen niet zo verschillend zijn.

De inspanningen van Germantown hebben niet alleen te dienen maar zich met de gemeenschap te identificeren zijn bedoeling een „buurtkerk“ gesignaleerd te worden. De leider van zich het communautaire organiseren zonder winstbejag getuigt van aan de verandering in zijn reputatie: „Het is niet alleen open op Zondag en mensen gekomen uit buiten de buurt. Het maakt deel uit nu van de gemeenschap.“

De Kerk van Germantown van de Brethren openluchtvereringsdiensten, de tentheropleving, en de huis-aan-huisdistributie van kerkvliegers kondigen aan de buurt af, „wij zijn hier!“ Bij het begin van hun de jeugdministerie, hielden zij kruistocht op een straat overvol met jonge geitjes overtref. De kruistocht leidde tot een club van de Bijbel in het huis van één van de ouders. Na zes weken, nodigden zij de jonge geitjes aan de de jeugddienst van de Vrijdag bij uit de kerk, en de jeugd 70 kwam - veel meer dan als zij niet eerst waren gegaan naar waar de jonge geitjes waren.

Toer Kyerematen moedigt voortdurend de congregatie aan om voorbij de muren van de kerk te kijken. „ik heb een groot probleem wanneer de mensen naar kerk gaan en zeggen, „ik ben enkel in deze kerk omdat het aan de behoeften van mijn familie, omdat deze kerk deze programma's heeft,“ „hij zegt voldoet. „Wat over de andere kinderen die die kans niet?“ hebben De kerk wordt herinnerd aan zijn opdracht aan de gemeenschap in preken, gebedtijden, en aankondigingen van vrijwilligerskansen. De informatie over diverse communautaire programma's, de kwesties en de middelen worden gepost op een prikbord dichtbij de ingang van de kerk, naast vliegers voor dergelijke kerkministeries zoals het het de zomerkamp, het na-schoolprogramma, de de jeugdactiviteiten, het adviseren ministerie, en discipleshipklasse.

Toer Kyerematen investeert significante tijd in communautair voorzien van een netwerk. Hij is bekend aan lokale sociale de dienstagentschappen, zowel voor het aanwerven van hun participatie in de ministeries van de kerk, als voor het aanbieden van zijn steun. „Wanneer de gemeenschap een probleem heeft, [Kerk Germantown van Brethren] steunt de gemeenschap en krijgt dat opgeloste het probleem,“ een vrouw actief met een lokale de dienstorganisatie zegt. „Wij werken samen om dingen gedaan te krijgen.“

De kerk is bereid geweest geïmpliceerd te worden met communautaire ontwikkelingsprojecten zonder het aandringen bij het krijgen van het krediet. Toer Kyerematen brengt met elkaar in verband,

De gebouwen over de straat waren in slechte reparatie bijna 20 jaar geweest, en niets zou kunnen worden gedaan. De kerk hield bij het voor de laatste 12 jaar, en wij konden definitief aan netwerk met het Grotere Bedrijf van de Ontwikkeling van de Huisvesting Germantown. Zij draaiden die gebouwen rond. … De kerk bezit niet [de complexe huisvesting], maar wij zien het als één van onze sterke punten dat wij de katalysators waren, die wij degenen waren die uitgingen en de eigenaar vonden en het aanvankelijke werk, deden en het beginkapitaal verstrekten.

Één creatieve manier die de kerk in buurtleiders, terwijl het bevorderen van de voorlichting van de congregatie van de gemeenschap trekt, is zijn jaarlijkse „Kerk/Communautaire Zondag van de Toekenning.“ De toekenning eert personen van de gemeenschap die hard hebben gewerkt om tot het een betere plaats voor zijn ingezetenen te maken. In 1999, bijvoorbeeld, ging de toekenning naar twee mensen die in de aanvang van de communautaire markt werden geïmpliceerdh. Toer Kyerematen vraagt andere kerken en communautaire groepen om de namen van mensen voor de toekenning te benoemen, dan selecteert de ontvangers. Awardees brengen gewoonlijk hun families, en vaak zullen anderen van de benoemende agentschappen als goed-geeft de congregatie de kans om een verhouding met mensen aanwezig zijn te bouwen die kerk anders zouden kunnen niet bijwonen.

De de opdrachtverklaring van de kerk, afgedrukt weekblad in het bulletin, omvat een vraag „om een baken van Licht, Liefde, Hoop, Vrede, en de Dienst in onze huizen, kerk, gemeenschap, en wereld te zijn.“ De communautaire de dienst en stimuleringsprojecten geven concrete uitdrukking aan de opdracht van de kerk. Maar de verhouding van de kerk met de gemeenschap is meer dan de som van zijn vele activiteiten. Toer Kyerematen verklaart dat de kerk een „geestelijke, levende gemeenschap is. Onze invloed is ook door net hier het zijn gekomen, zijnd één van de buurtinstellingen dat de mensen konden vertrouwen op en vertrouwen.“ Aangezien de kerk investeren-financieel is geworden, relationally, en geestelijk-in het holistic welzijn van zijn buren, is zijn eigenlijke aanwezigheid een baken van het Goede Nieuws van de God aan de gemeenschap geworden.

*Not zijn echte naam.

[Aangepast van Kerken die een Verschil maken, hoofdstuk 7].