De Middelen van het Ministerie van onbekwaamheden

Één misvatting of misverstand van de aard van onbekwaamheid binnen de kerk zijn dat gehandicapte de personen, de vooral cognitieve en/of emotionele onbekwaamheden, verering of geen God kunnen ervaren. Als resultaat van dit geloof, goed-intentioned velen mensen erop wijzen dat zij „die mensen“ zouden verkiezen hun eigen klaslokaal buiten de collectieve vereringsdienst te hebben. Terwijl het waar is dat vele gehandicapte mensen de gedeelde ervaring van andere personen waarderen die gehandicapte het leven onder ogen zien, eerbied van menselijke waardigheid en gedeelde het mensdomeisen erkennen wij dat allen God kunnen samen aanbidden. Dit geloof is gebonden aan het geloof dat als lid van de menselijk rasmensen op een 100 puntIQ, de capaciteit recht heeft te lopen, en looppas te zien en te horen, te ruiken en te proeven en, te spreken en te raken. Van dit standpunt, iedereen wie niet posses deze kenmerken is iemand het verdienen van medelijden of dat er niet in is geslaagd om één of andere menselijke lakmoestest, en daarom over te gaan, onbekwaam om God te aanbidden. Jammer genoeg, geeft dit geloof niet van mensen met IQ van 150, super Atleten, of iedereen rekenschap die zich boven het gemiddelde onderscheiden. Als deze mythe toen nauwkeurig was zouden Michael Jordanië en Stephen Hawking (hoewel zijn gebruik van een rolstoel hem zou verhinderen de tot meeste preekstoelen van de Kerk toegang te hebben) de volgende vereringsleiders moeten zijn bij uw lokale congregatie.