Δέκατη Πρεσβυτεριανή εκκλησία: Διανομή του μετασχηματίζοντας Word του Θεού

Δέκατη Πρεσβυτεριανή εκκλησία: Διανομή του μετασχηματίζοντας Word του Θεού

Η συνεδρίαση της προσευχής είχε τελειώσει, και η μικρή ομάδα δέκατων Πρεσβυτεριανών μελών εκκλησιών συσσώρευε επάνω στα παλτά τους για να πάει στο σπίτι. Ήταν περίπου στο βήμα περίπου ένα κομμάτι του καλύμματος που συσσώρευσε στα βήματα εκκλησιών, όταν τους σταμάτησε κάτι απότομα. Εδώ ήταν στην παρουσία του Θεού προσευχή-ενώ σωστή έξω από την εκκλησία ήταν ένα από τα παιδιά του Θεού, που υποφέρουν στο κρύο. Ένα μέλος που γυρίζουν σε άλλο και εν λόγω, "πρέπει να κάνουμε κάτι για αυτό."

Αργότερα, η ομάδα προσευχής πλησίασε τους διακόνους και είπε, "τι μπορεί εσείς;" Οι διάκονοι απάντησαν σοφά, "τι εσείς θέλει να κάνει;" Και έτσι τα μέλη εκκλησιών άρχισαν και για το πώς η εκκλησία θα μπορούσαν να είναι καλός γείτονας, όχι μόνο σε αυτός ιδιαίτερο πρόσωπο, αλλά στον αυξανόμενο πληθυσμό των άστεγων ανδρών και των γυναικών στη στο κέντρο της πόλης περιοχή γύρω από την εκκλησία. Πρώτα, η απάντηση ήταν να αρχιστεί ένα πρόγραμμα σίτισης. Η εκκλησία πραγματοποίησε σύντομα, εντούτοις, ότι το σημαντικότερο πράγμα θα μπορούσαν να κάνουν ήταν να καθιερωθούν οι σχέσεις και να μοιραστεί το Word του Θεού με τους ανθρώπους που τααΐαν.

Από εκείνο τον μικρό σπόρο, οι ΠΡΑΞΕΙΣ (ενεργός οίκτος μέσω της υπηρεσίας) έχουν αυξηθεί σε ένα υπουργείο που αναμιγνύεται τώρα περίπου είκοσι τοις εκατό της κοινότητας. Οι ΠΡΑΞΕΙΣ στοχεύουν "να εκπαιδεύσουν, να παρακινήσουν, και να εξοπλίσουν τα μέλη του δεκάτου για να μιμηθούν Χριστό στην τοποθέτηση, την ταπεινότητα και την υπηρεσία, και για να είναι καλοί διαχειριστές των Θεός- στοιχείων συμπεριφοράς και των ταλέντων τους." Μια σειρά υπουργείων παρέχει τις άφθονες ευκαιρίες να εξυπηρετήσει: τα γεύματα και η Βίβλος μελετούν για τους άστεγους φιλοξενουμένους, την μετά από-σχολική παράδοση ιδιαίτερων μαθημάτων, το visitation οίκων ευγηρίας, μια υπηρεσία λατρείας για τους ανθρώπους με το HIV, τον ενιαίες γονέα/τις ομάδες υποστήριξης διαζυγίου, και μια φυλετική υποτροφία συμφιλίωσης. Η αποστολή των ΠΡΑΞΕΩΝ δεν είναι τίποτα λιγότερο από το "συνολικό μετασχηματισμό των ατόμων στο όνομα του Ιησού. Επιδιώκει να είναι προφητικός μάρτυρας της αγάπης Χριστού σε εκείνοι που πάσχουν από την πνευματική και φυσική ένδεια." Εν μέρει λόγω αυτής της προφανούς evangelistic ώθησης, τα υπουργεία ΠΡΑΞΕΩΝ χρηματοδοτούνται εξ ολοκλήρου μέσω της εκκλησίας.

Μια από τις αρχές που κρύβονται κάτω από τα διαφορετικά υπουργεία ΠΡΑΞΕΩΝ είναι ο στόχος τις σχέσεις μεταξύ των χριστιανικών εθελοντών και των ενδεών μελών της κοινότητας. Στα μηνιαία κοινοτικά γεύματα, παραδείγματος χάριν, οι άστεγοι φιλοξενούμενοι (όχι "χρήστες!") μην παρατάξτε να εξυπηρετήσετε τα γεύματα στο καφετέρια-ύφος δίσκων. Αντ' αυτού, είναι καθισμένοι στους πίνακες με τις ελκυστικές, πλήρεις τιμές των παραμέτρων θέσεων και το εξυπηρετούμενο οικογενειακό ύφος, καθμένος εκτός από τα μέλη εκκλησιών που μοιράζονται τη συνομιλία γεύματος και γευμάτων. Μια υπηρεσία λατρείας πριν από το γεύμα παρέχει την πνευματική τροφοδότηση για πολλούς φιλοξενουμένους που δεν θα ονειρεύονταν ποτέ την είσοδο της εκκλησίας την Κυριακή πρωί. Η αξιοπρεπείς τιμή τών παραμέτρων και οι σχέσεις που σφυρηλατούνται πέρα από το γεύμα καθιστούν τους φιλοξενουμένους ανοικτότερους στην αποδοχή του μηνύματος του Word. Για περισσότερη ουσιαστική πνευματική καθοδήγηση, οι φιλοξενούμενοι προσκαλούνται στην εβδομαδιαία μελέτη Βίβλων υποτροφίας, η οποία περιλαμβάνει επίσης ένα λιγότερο επίσημο γεύμα. Το κοινοτικό γεύμα σύρει περίπου 120 άστεγα άτομα περίπου 25 παρευρίσκονται στη μελέτη Βίβλων υποτροφίας.

Τη συγγενική προσέγγιση στον εκχριστιανισμό ριζοβολούν στο μοντέλο Χριστού της αγάπης incarnational και του θυσιαστικού servanthood. Ο Δρ Δαβίδ Apple, σκηνοθέτης των ΠΡΑΞΕΩΝ, εξηγεί,

Ακριβώς όπως ο Ιησούς έγινε υπάλληλος άλλοι, πλένοντας άλλοι πόδια, μην όντας φοβισμένοι να είμαστε τρωτοί, μην όντας φοβισμένοι να έρθουμε παράλληλα με τους ανθρώπους που βλάπτουν, μην όντας φοβισμένοι παράλληλα με κάποιο που μπορεί να μυρίσει - καλούμαστε για να είμαστε συνήγοροι, για να έρθουμε παράλληλα και να είμαστε διαθέσιμοι. Το Servanthood σημαίνει να είναι διαθέσιμο στους ανθρώπους, και να ξέρει ότι ο Θεός είναι υπεύθυνος για το χρόνο μας και τα στοιχεία συμπεριφοράς μας και μας τιμαλφές-για να δώσει όλα εκείνα τα πράγματα στο Θεό, για την υπηρεσία του.

Οι ΠΡΑΞΕΙΣ είναι τόσο πολύς για οι Χριστιανοί σε μια βαθύτερη υποχρέωση όπως είναι για την εξυπηρέτηση εκείνων έξω από την εκκλησία. Η συμμετοχή της εκκλησίας στο υπουργείο ελέους, λέει ο Δρ Apple, απαιτεί "εκείνοι που καλούνται οπαδούς." Να γίνει υπάλληλος και φίλος σε κάποιο πολύ διαφορετικό από σας πρόκειται να αρχίσει ένα προσκύνημα του discipleship. Ο αντίκτυπος του Ευαγγέλιου βλέπει εξίσου το πώς μετασχηματίζει τις κοινωνικές περιστάσεις των ανθρώπων οδών, και στο πώς μετασχηματίζει το έμφυτο μόνος- centeredness των μελών εκκλησιών στην Χριστός-ομοειδή αγάπη για περιθωριοποιημένη.

Το προσκύνημα του Δρ Apple's στο ολιστικό υπουργείο άρχισε με την εμπειρία σωτηρίας του. "Σώθηκα σε μια μικρή, μαύρη εκκλησία, μέσω του μάρτυρα των προηγούμενων τοξικομανών, που ανακτούν τους αλκοολικούς, τις προηγούμενες πόρνες, και τους ανθρώπους που δεν είχαν τίποτα φυσικά, αλλά μου εμφάνισαν ότι είχαν όλα, λόγω του Ιησού Χριστού." Λόγω του μάρτυρά τους, και λόγω των προσπαθειών αντιμετώπισε στη ζωή του, λέει, "η κλήση μου, το πάθος μου, πρόκειται να είσαι διαθέσιμος στο Θεό για να βοηθήσει τους φτωχούς."

Ο Δρ Apple εξηγεί γιατί ο εκχριστιανισμός και το discipleship είναι κεντρικοί σε αυτήν την αποστολή.

Εάν κάποιος δεν έχει κανέναν φίλο, δεν έχει καμία υποστήριξη, κατόπιν πρόκειται να βρεθεί συναίσθημα που εγκαταλείπεται και μάταιο. Γιατί προσπαθήστε; Η συστημική λύση είναι διαφυγή-εάν είναι διαφυγή μέσω των χημικών ουσιών, του φαρμάκου επιλογής σας, ή της σεξουαλικής επιπολαιότητας όλες τους είναι κάποια μορφή της μόνης καταδίκης, επειδή τιμωρούμαστε για την κατάσταση ότι είμαστε in.... Αλλά όλος ότι πιστεύω έχει μια πνευματική λύση, επειδή εάν δεν είμαστε σε μια κατάλληλη σχέση με το Θεό έπειτα εκεί καμία καταδίκη... Έτσι ακόμα κι αν δεν έχουμε απολύτως τίποτα, η αφετηρία για την ανανέωση είναι πνευματική... Εκεί μια λύση βασισμένη στην εμπιστοσύνη που έχουμε σε Χριστό: μπορούμε να αρχίσουμε τις δεξιότητες και όλα αυτά τα απορρίματα πίσω από μας... Είναι μόνο σε Χριστό ότι οι άνθρωποι κατέχουν τελικά την ελευθερία να κοιτάξουν τελικά πέρα από τους για μια πηγή θεραπείας.

Στους ανθρώπους με τις συνήθεις ανάγκες πρέπει να προσφερθούν οι υπηρεσίες, οι δεξιότητες, και οι οικονομικές ευκαιρίες - αλλά στην εμπειρία του Δαβίδ Apple's, εκτός αν η πνευματική δουλεία είναι σπασμένη, δεν μπορούν ποτέ να είναι σε θέση να ωφεληθούν από τη βοήθεια. Η δέκατη εκκλησία δεν αναπαράγει τις κοινωνικές υπηρεσίες ότι άλλα χριστιανικά και κοσμικά όργανα κάνουν ήδη καλά. Μάλλον, με την οικοδόμηση των τρεχουσών, ενθαρρυντικών, Χριστός-κεντροθετημένων σχέσεων με τους ανθρώπους, τα υπουργεία ΠΡΑΞΕΩΝ βοηθούν να εξουσιοδοτήσουν τους ανθρώπους για να εκμεταλλευθούν άλλα στοιχεία συμπεριφοράς αποτελεσματικά. Η πρόοδος με τους άστεγους φιλοξενουμένους είναι αργή, αλλά τα φρούτα γίνονται εμφανή κατά τη διάρκεια του χρόνου. Ο Δρ Apple μπορεί να δείξει "διάφορους άστεγους φιλοξενουμένους που λόγω να γίνουν νέο πλάσμα, είναι σε θέση να υποθέσουν τα νέα χαρακτηριστικά και ικανός να βγάλουν τις παλαιές ετικέτες και να υποθέσουν την αρμόδια υπηκοότητα."

Ένα από αυτά τα άτομα χρησιμοποίησε στον ύπνο στα βήματα μιας συναγωγής μια ομάδα δεδομένων από τη δέκατη εκκλησία. Για χρόνια, καταναλώθηκε από τους πολλαπλάσιους εθισμούς. Ήταν, στις λέξεις του Δρ Apple's, "περπατώντας νεκρό άτομο." Μερικοί Εθελοντές ΠΡΑΞΕΩΝ αυτός, και κατά διαστήματα θα του έφερναν τα σάντουιτς και τα καλύμματα. Κάθε φορά που τον εβλέίδαν, τον προσκάλεσαν για να έρθουν στην εκκλησία, για να έρθουν στο κοινοτικό γεύμα, για να έρθουν στη μελέτη Βίβλων υποτροφίας, όπου μπόρεσε να βγεί από το κρύο, να πάρει ένα καυτό γεύμα, και διαμορφώνει τις νέες φιλίες. Πρώτα στο άτομο επιθυμητό τίποτα για να κάνει με την εκκλησία, αλλά τελικά αποδέχθηκε την πρόσκλησή τους. Για αρκετά έτη, ήρθε περιστασιακά στις δραστηριότητες εκκλησιών για τα γεύματα και τη ζεστασιά, αλλά αρνήθηκε άλλες οδηγίες.

Τέλος, καθώς ο Δαβίδ Apple το βάζει, "αρρώστησε και κουρασμένος της ύπαρξης άρρωστος και κουρασμένος. Και είχε δει τους ανθρώπους που είχε μοιραστεί τις βελόνες με τον κύβο του AIDS, και αρχισμένος την ερώτηση, "γιατί είναι ι ακόμα ζωντανό;" Στην ανάπτυξη των σχέσεων με τους ανθρώπους της εκκλησίας... άρχισε τακτικά και εβλέίδε ποιο ο Ιησούς ήταν πραγματικά, και πώς θα μπορούσε να βοηθήσει." Οι εθελοντές ΠΡΑΞΕΩΝ οδήγησαν το άτομο σε ένα επάγγελμα της πίστης στον Ιησού Christ. Τον βοήθησαν επίσης να πάρει σε ένα χριστιανικό πρόγραμμα αποκατάστασης φαρμάκων. Μετά από διάφορα επεισόδια της υποτροπής και re-treatment, έγινε φάρμακο-ελεύθερος. Επανασύνδεσε με τη μητέρα των παιδιών του, και ήταν παντρεμένα και αγόρασαν ένα σπίτι. Σύζυγός του και δύο εφηβικές κόρες έγιναν οπαδοί. Στάθηκε ενώπιον ενός δικαστή και πλήρωσε τα παλαιά σημαντικά πρόστιμα, λέγοντας, "το πρόσωπο που έκανε όλα αυτά τα πράγματα, δεν είμαι εκείνο το πρόσωπο άλλο." Ο προηγούμενος εξαρτημένος ρωγμών που κοιμήθηκε στα βήματα συναγωγών προσφέρεται εθελοντικά τώρα με τις ΠΡΑΞΕΙΣ, μοιραμένος το Ευαγγέλιο με τους ανθρώπους με τους οποίους χρησιμοποίησε για να μοιραστεί τα φάρμακα.

Μια άλλες υπηρεσία λατρείας και μελέτη Βίβλων για τα πρόσωπα με το HIV άρχισαν κατά παράκληση ενός κοσμικού σπιτιού αναβολής, αφότου παρευρέθηκαν τα δέκατα μέλη εκκλησιών στη νεκρική υπηρεσία για μια γυναίκα που πέθανε του AIDS. Η γυναίκα είχε παρευρεθεί στη μελέτη Βίβλων υποτροφίας και τον αποδεκτό Χριστό προτού να πεθάνει. Λόγω της σχέσης που είχαν παγιοποιήσει με την, η εκκλησία κέρδισε την αξιοπιστία και την πρόσβαση σε έναν πληθυσμό που χρειάζεται απελπισμένα και είναι ανοικτός στο Ευαγγέλιο, αλλά σπάνια εμπιστεύεται την εκκλησία. Λέει το δέκατο εθελοντή που οδηγεί αυτές τις υπηρεσίες λατρείας, "εμείς έχει μια ευθύνη απέναντι σε την καθεμία, αλλά ειδικά εκείνων η των οποίων διάρκεια ζωής πρόκειται να είναι πιό σύντομη από σου."

Οι περιοχές κεντρικών πόλεων θεωρούνται συχνά θέσεις της αλλοτρίωσης, διάδρομοι του ύφους και της δύναμης που λείπουν στην αληθινή κοινότητα, όπου οι κάτοχοι διαρκούς εισιτήριου περνούν από τα άστεγα πρόσωπα στις αλέες και τις πόρτες στο δρόμο τους για την εργασία μιας ημέρας ή την ψυχαγωγία ενός βραδιού. Όταν η δέκατη εκκλησία αντιμετώπισε την απόφαση εάν για να πωλήσει την ιδιοκτησία του και να κινηθεί προς τα προάστια, μετά από το ίχνος τόσων πολλών άλλων άσπρων αστικών εκκλησιών, το δέκατο αποφάσισε να παραμείνει. Έχουν μείνει, όχι μόνο για να κρατήσουν ένα κομμάτι της ακίνητης περιουσίας αλλά για να είναι μάρτυρας και υπάλληλος στην πόλη. Τα δελτία εκκλησιών πιστοποιούν, αυτή η εκκλησία ανοίγει ευρύς τις πόρτες της και προσφέρει την υποδοχή της στο όνομα του Λόρδου Ιησούς Χριστός. Τα άστεγα άτομα, suburbanites, πάσχοντες HIV, διεθνείς σπουδαστές, νέος αστικός οικογένεια-όλοι έχουν κάνει το αγαθό στην πρόσκληση.

[ Προσαρμοσμένος από τις εκκλησίες που κάνουν μια διαφορά, το κεφάλαιο 1 ].