Ζωή στον καθεδρικό ναό Χριστού της πίστης και της Πρεσβυτεριανής εκκλησίας μέσων: Σφυρηλάτηση μιας αστικός-προαστιακής συνεργασίας

Ζωή στον καθεδρικό ναό Χριστού της πίστης και της Πρεσβυτεριανής εκκλησίας μέσων: Σφυρηλάτηση μιας αστικός-προαστιακής συνεργασίας

Για δέκα τρία έτη, inner-city πάστορας Dickie Robbins που προσεύχεται για μια διαπολιτισμική συνεργασία. Συμμετείχε σε διάφορα κοινά προγράμματα εκκλησιών, αλλά καθένα έπεσε κατευθείαν. Σε μια περίπτωση, ένας λευκός πάστορας που πρόσφερε να βοηθήσει τη ζωή στην έναρξη Χριστού ένα υπουργείο τροφίμων. Η συνεργασία τελείωσε, εντούτοις, όταν πέθανε το μέλος της εκκλησίας Anglo που συντόνισε το πρόγραμμα, και η εκκλησία του προσώπου σταμάτησε το υπουργείο. Η συνεργασία δεν είχε γίνει ποτέ κεντρική στο όραμα εκείνης της εκκλησίας.

Σε ένα προάστιο μόνο μερικά μίλια μακριά, αναθ. Bill Borror επιδίωκαν επίσης μια διαπολιτισμική συνεργασία που θα άνοιγε τις νέες πόρτες για την Πρεσβυτεριανή εκκλησία MEDIA για να συμμετέχει στο ολιστικό αστικό υπουργείο. «Ως Χριστιανοί, πρέπει να μοιραστούμε με εκείνους που δεν έχουν δοθεί όπως πολύς, ή που λόγω των αμαρτωλών δομών ή των αμαρτωλών συνηθειών τους έχουν αποτραπεί από τη βίωση όλου αυτού του Θεού θα τους είχαν να έχουν,» εξηγεί. «Πρέπει να είμαστε εκεί με τους αδελφούς και τις αδελφές μας που υπηρετούν άμεσα σε εκείνη την κοινότητα.» Είχε βρεί, εντούτοις, ότι οι περισσότεροι αφρικανικοί αμερικανικοί πάστορες δεν θέλησαν να εργαστούν με προαστιακό ή τις εκκλησίες Anglo. Επίσης είχε δοκιμάσει μια συνεργασία εκκλησιών που απέτυχε.

Κατόπιν, «από το θείο διορισμό,» τον επίσκοπο Robbins και την αναθ. Borror συνάντησε και ανακάλυψε το κοινό όραμά τους. Αργά, έχτισαν μια συνεργασία που έχει φέρει τις πολύ διαφορετικές κοινότητές τους μαζί για την εργασία και τη λατρεία. Η Πρεσβυτεριανή εκκλησία MEDIA στέλνει τα πληρώματα κατασκευής για να βοηθήσει να ανακαινίσει τα σπίτια που αγοράζονται μέχρι τη ζωή στην εταιρία οικονομικής ανάπτυξης Χριστού. Οι εθελοντές από τη ζωή σε Χριστό ταξιδεύουν στη βόρεια Καρολίνα με τον Πρεσβυτεριανό ετήσιο βιότοπο MEDIA γιατί η ανθρωπότητα «blitz χτίζει» το ταξίδι εργασίας. Οι επαγγελματίες από το MEDIA παρέχουν την οικονομική και νομική διαβούλευση στη ζωή στα υπουργεία Χριστού. Η ζωή σε Χριστό φιλοξένησε την αναθέτοντας υπηρεσία για την ομάδα νεολαίας του MEDIA. Pulpit ανταλλαγές που ενισχύονται να γεφυρώσουν τις διάφορες μορφές λατρείας τους.

Το ίδρυμα για όλη την κοινή δραστηριότητά τους είναι η «αμοιβαίοι αγάπη και ο σεβασμός» που έχει αυξηθεί μεταξύ των δύο παστόρων. Μια Χριστός-κεντροθετημένη σχέση μεταξύ των ηγετών εκκλησιών (ειδικά οι ανώτεροι πάστορες) λένε, είναι βασικοί στην επιτυχία μιας αστικός-προαστιακής συνεργασίας. «Τα προγράμματα θα έρθουν και θα πάνε,» λέει την αναθ. Borror. «Θα έχουμε την επιτυχία, θα έχουμε την αποτυχία - αλλά για να χτίσουμε μια υπεύθυνη σχέση, για να χτίσουμε μια αμοιβαία αγάπη σε Χριστό, ο οποίος είναι ισχυρός.» Παρά τα ταραχώδη προγράμματα, οι δύο πάστορες συναντιούνται τακτικά για την προσευχή. Δεν διστάζουν να μιλήσουν το μυαλό τους εάν τα προβλήματα προκύπτουν στη σχέση ή εάν βλέπουνε κάτι κακώς στο άλλη υπουργείο. Είναι «είδος αλλά σαφείς,» λέει τον επίσκοπο Robbins, και δεν προσβάλλει εύκολα. Μια αίσθηση του χιούμορ είναι ένα άλλο ουσιαστικό συστατικό σε σχέση τους.

Ενώ λίγα από τα μέλη ξέρουν το ένα άλλο καθώς επίσης και οι πάστορες, η εμβάθυνση της αίσθησης των κοινοτήτων του κοινού δεσμού τους σε Χριστό είναι ένας στόχος. «Προσπαθούμε όχι μόνο να βάλουμε μια νέα μπροστινή πόρτα σε ένα σπίτι,» λέει Jeff, ο ηγέτης της πίστης του MEDIA στην επιτροπή Δράσης. «Ολόκληρη η ιδέα είναι να χτιστούν οι σχέσεις. Για να πάρει τους ανθρώπους σε μια κοινότητα για να μάθει ο ένας για τον άλλον, για να αναλυθεί τα εμπόδια, ίσως για να πάρουν μια πιθανότητα να βεβαιώσει.»

Με τη δυσαναλογία των στοιχείων συμπεριφοράς μεταξύ των εκκλησιών, η σχέση θα μπορούσε εύκολα να γίνει paternalistic. Αναγνωρίζοντας αυτόν τον κίνδυνο, ηγέτες εκκλησιών MEDIA που τονίστηκαν αρχικά αυτόν θέλησαν όχι μόνο να βοηθήσουν αλλά να λάβουν από τη ζωή σε Χριστό. Η ζωή σε Χριστό βοηθά το MEDIA να ολοκληρώσει το στόχο της τα μέλη της μέσω του εμπράγματου υπουργείου. Παρά υπαγορεύστε πώς θα περιλαμβάνονταν, συναντήθηκαν με τους ηγέτες στη ζωή σε Χριστό για να προγραμματίσουν την εργασία τους από κοινού. «Πραγματικά δεν ξέρουμε πώς να αναμιχθούμε στη βοήθεια σας,» Jeff που αναγνωρίζεται στον επίσκοπο Robbins. «Είστε εδώ, είμαστε εκεί. Πρέπει να είμαστε στη βοηθώντας λειτουργία, όχι η κύρια λειτουργία.» Από τη μεριά του, ο επίσκοπος Robbins τόνισε ότι η ζωή στη δέσμευση Χριστού για και το αρχείο διαδρομής στο ολιστικό υπουργείο προηγήθηκε της σχέσης τους με την Πρεσβυτεριανή εκκλησία MEDIA. Η συνεργασία επέκτεινε τι μπόρεσαν να κάνουν, αλλά δεν τους κατέστησαν εξαρτώμενους.

Ένα άλλο κλειδί για την επιτυχία της συνεργασίας έχει αφιερώσει έναν εργαζόμενο προσωπικού στη συνεργασία. Το πρώτο έτος, MEDIA χρηματοδότησε έναν πλήρους απασχόλησης «αστικό οικότροφο» για να ζήσει και να εργαστεί στο Τσέστερ και να οργανώσει τα κοινά προγράμματά τους. Ο οικότροφος, ένα μέλος εκκλησιών MEDIA η του οποίου αγάπη για την πόλη είχε αυξηθεί κατά τη διάρκεια αρκετών ετών συμμετοχής με τα υπουργεία CityTeam, βοήθησε το δίκτυο δύο εκκλησιών με άλλες χριστιανικές αντιπροσωπείες. Εχρησίμευσε επίσης ως ένας μεσολαβητής μεταξύ των δύο κόσμων της εκκλησίας, που παρουσιάζουν για το Τσέστερ στο MEDIA και τον προαστιακό πολιτισμό «μετάφρασης» στους λαούς στη ζωή σε Χριστό. Καταρχάς, οι προοπτικές για τα κοινά προγράμματα εργασίας φάνηκαν απεριόριστες. Τελικά, εντούτοις, ο αστικός οικότροφος κατέληξε και με πάρα πολλά προγράμματα για το πιάτο της, και τις δύο εκκλησίες που μαθεύτηκαν στην πλάτη κλίμακας τις προσδοκίες τους και στενεύει τους στόχους τους. Το MEDIA χρηματοδοτεί τώρα έναν μισούχρόνου οικότροφο που εργάζεται επίσης στο μισό χρόνο με τη νεολαία. Αυτή η ρύθμιση διευκολύνει τη μεγαλύτερη συμμετοχή νεολαίας με τα υπουργεία του Τσέστερ.

Η διαπολιτισμική συνεργασία έχει προκαλέσει και τις δύο κοινότητες. Η εμπειρία έχει βοηθήσει το MEDIA να αντιμετωπίσει την άγνοια και τις προκαταλήψεις των μελών. Μερικοί ήταν πάρα πολύ έντρομοι καταρχάς ακόμα και για να οδηγήσουν μέσω της πόλης του Τσέστερ, πόσο μάλλον προσφέρεται εθελοντικά την εργασία εκεί. Νωρίς στη συνεργασία τους, ο επίσκοπος Robbins μίλησε σε μια εκκλησιαστική συνεδρίαση του MEDIA που αντιμετώπισε απευθείας τα φυλετικά ζητήματα και τα πολιτιστικά στερεότυπα. Ο επίσκοπος Robbins αναγνωρίζει ότι η κοινότητά του αισθάνθηκε καταρχάς απειλητική από την πολιτιστική ποικιλομορφία, αλλά έχει μάθει να το εκτιμά.

Μια άλλη πρόκληση είναι ζωή στην έλλειψη Χριστού οργάνωσης και συνέχισης με τα προγράμματα, ειδικά στην έναρξη της συνεργασίας τους. Τρεις φορές, ομάδα αγέλης εθελοντών MEDIA στο Τσέστερ για να βοηθήσουν rehab ένα κτήριο, και τρεις φορές οι εθελοντές από τη ζωή σε Χριστό απέτυχαν να παρουσιάσουν ότι για να ξεκλειδωθεί το κτήριο. Το Robbins «πήρε το κοπάδι του στη στοιχειώδη εργασία» για να μην αντιμετωπίσει το υπουργείο σοβαρά, και ελειτούργησε με τους ηγέτες εκκλησιών του που συνεχίζουν κατευθείαν τα εξουσιοδοτημένα προγράμματα. Συγχρόνως, οι λαοί από το MEDIA έπρεπε να προσαρμοστούν στο πιό περιστασιακό, κρίση-προσανατολισμένο αστικό ύφος να πάρουν τα πράγματα γίνοντα. Τα σχέδια που πάσχονται από τα miscommunications, οικονομικές ρυθμίσεις μειώθηκαν θήραμα στις παρανοήσεις, οι προθεσμίες ήρθαν και πήγαν χωρίς πρόοδο.

Με όλα τα προβλήματα που αντιμετώπισαν με τη συνεργασία, καθεμία εκκλησία θεώρησε ακριβώς την επάνω; Όχι, λέει την αναθ. Borror, «είμαστε σε την για τη μεγάλη απόσταση.» Δεν είπε ποτέ την εκκλησία που θα ήταν εύκολο, και αναμένει τη διαδικασία για να είναι δοκιμαστικό και το σφάλμα. Ο επίσκοπος Robbins συμφωνεί ότι η οικοδόμηση των σχέσεων είναι σκληρή εργασία που απαιτεί την υπομονή. Αλλά είναι εξίσου βέβαιος ότι η συνεργασία τους είναι μακροπρόθεσμη. «Κανένα επιστροφής ταξίδι - αυτό είναι όπου καλούμαι,» αυτός λέει. «Εάν εξυψώνουμε το Λόρδο και πιστεύουμε στο σκοπό για την εκκλησία του, μπορούμε να εργαστούμε από κοινού.»

Ένας λόγος που οι πάστορες έχουν κολλήσει αυτό είναι έξω επειδή μοιράζονται την πεποίθηση ότι η χριστιανική συνεργασία ενισχύει το evangelistic μάρτυρά τους. Ο Ιησούς προσεήθηκε ότι η ενότητα αγάπης ενός σώματός του θα έπειθε τον κόσμο ότι προήλθε από τον πατέρα (John 17:21). Όταν οι Χριστιανοί των διαφορετικών μετονομασιών, των φυλών, και των κοινωνικοοικονομικών υποβάθρων ενώνονται γύρω από το έμβλημα του ολιστικού υπουργείου, ο κόσμος παίρνει την ειδοποίηση. Παρατηρήσεις Dickie Robbins επισκόπων, «άνθρωποι που δεν είναι ένα μέρος του σώματος Χριστού - ακόμα! - πρέπει να δείτε ένα μεγαλύτερο επίπεδο συνεργασίας μεταξύ των ανθρώπων που δηλώνουν την υποταγή στον ίδιο Θεό. Αυτό είναι πιθανώς ο μέγιστος μάρτυρας στον κόσμο, ότι το σώμα Χριστού ενώνεται σε συνεργασία.»

Η Heidi παρατήρησε τους καρπούς αυτής της συνεργασίας από πρώτο χέρι. Το ψυχρό Σάββατο πρωί αυτή αγέλη με ένα πλήρωμα εργασίας από την Πρεσβυτεριανή εκκλησία MEDIA σε έναν σκελετό ενός σπιτιού στο Τσέστερ που υποδεικνύεται για μια χαμηλού εισοδήματος οικογένεια, που προσχωρείται από τα μέλη της ζωής σε Χριστό. Δεδομένου ότι στάθηκε την ταπετσαρία, παρατήρησε ότι η γυναίκα δίπλα σε την φορούσε ένα πουκάμισο με τον αριθμό «5» με έναν φωτοστέφανο πέρα από το, και την ρώτησε για το. Η κα Sanders είπε στη Heidi την ιστορία της.

Στο MEDIA την άνοιξη το 1999, πέντε κορίτσια γυμνασίου σκοτώθηκαν σε ένα φοβερό ατύχημα αυτοκινήτων. Η κόρη κας Sanders ήταν ένα από τα θύματα. Όπως έχουν κάνει για άλλες τοπικές οικογένειες που αγγίζονται από την τραγωδία που στερούνται ένα σπίτι εκκλησιών, το MEDIA που επιτυγχάνεται έξω με μια φροντίδα αγκαλιάζει. Ένας φίλος Sanders που παρευρέθηκε στο MEDIA κανόνισε για την αναθ. Borror να διευθύνει την κηδεία. Κατόπιν, η αναθ. Borror συνέχισε να τους επισκέπτεται και να παρέχει την παροχή συμβουλών, και άλλα μέλη εκκλησιών έφεραν τα γεύματα. Δεδομένου ότι αγωνίστηκαν με τη θλίψη τους, η οικογένεια άρχισε στις υπηρεσίες στο MEDIA. Μετά από μερικούς μήνες, έγιναν μέλη, και ο κ. Sanders βαφτίστηκε.

Όπως όλα τα θύματα της τραγωδίας, η κα Sanders εξέτασε το Θεό: «Γιατί αυτό συνέβη;» Τι έχει μάθει, αυτή με είπε, ήταν ότι ο Θεός δεν προκάλεσε το ατύχημα, αλλά ο Θεός το χρησιμοποίησε για να την φέρει στην Πρεσβυτεριανή εκκλησία MEDIA, και σε μια στενότερη σχέση με Χριστό. Να μεγαλώσει καθολική, ήξερε τις σωστές απαντήσεις και έκανε τα σωστά πράγματα - αλλά τώρα η πίστη της έχει γίνει προσωπική. Αμφιβάλλει ότι η οικογένεια θα είχε ανακτήσει εάν δεν επρόκειτο για την εκκλησία.

Στην ευγνωμοσύνη, θέλησε να δώσει κάτι πίσω στο MEDIA. Αλλά θέλησε να κάνει περισσότερο απ' ό, τι γράφει έναν έλεγχο θέλησε να αναμιχθεί προσωπικά. Όταν το MEDIA ζήτησε από τους εθελοντές για την κοινή κατοικία rehab προβάλτε, ολόκληρη η οικογένεια υπογεγραμμένη επάνω. Η εργασία στο σπίτι δίνει την ειρήνη της, της δίνει μια αίσθηση του ξέροντας Θεού καλύτερα, της δίνει μια αίσθηση της ικανοποίησης στη βοήθεια μιας άλλης οικογένειας στην ανάγκη. Σκέφτεται η κόρη ότι της θα ήταν ευτυχής να δει την οικογένειά της από κοινού. Η κόρη της ήταν επαναστατική κατά περιόδους, αλλά είχε ένα πνεύμα φροντίδας.

Δύο οικογένειες ενισχύθηκαν που ημέρα: Μια αφρικανική αμερικανική αστική οικογένεια που έχει ανάγκη από νέο σπίτι, και μια προαστιακή οικογένεια Anglo που επιδιώκει τη θεραπεία από τη θλίψη - που συγκεντρώνεται στην αμοιβαία ευλογία από μια συνεργασία εκκλησιών.

[κεφ. 11, Σ. 242-245]