Κεντρική βαπτιστική εκκλησία: Γίνοντας αντιληπτό το όραμα

Κεντρική βαπτιστική εκκλησία: Γίνοντας αντιληπτό το όραμα

Από τη στιγμή που ένας επισκέπτης περπατά στην εκκλησία, η ξεπερνώ-απασχολημένη εστίαση αποστολής της κεντρικής βαπτιστικής εκκλησίας είναι καταφανής. Οι διάδρομοι είναι ευθυγραμμισμένοι με τους πίνακες δελτίων με τις πληροφορίες για τις ευκαιρίες υπουργείου στην εκκλησία και την κοινότητα. Η αίθουσα υποτροφίας κρεμιέται με τα ζωηρόχρωμα εμβλήματα, κάθε ένα που αντιπροσωπεύει μια ομάδα αποστολής. Στην περιοχή έξω από το άδυτο, τα λεκιασμένα Windows γυαλιού απεικονίζουν συμβολικά τον κόσμο στον εναγκαλισμό του πνεύματος, και τα ξίφη που είναι κτυπούν στις μετοχές αρότρων.

Έξω από την Κυριακή η περιοχή σχολικών τάξεων είναι μια προεξέχουσα παρουσίαση επονομαζόμενη "αφήγηση της ιστορίας μας στην κεντρική βαπτιστική εκκλησία." Η παρουσίαση μοιράζεται τις ιστορίες διάφορων προσώπων στη βαπτιστική παράδοση που εξηγούν την αποστολή της εκκλησίας. Ένας από αυτούς τους ήρωες είναι Jitsuo Morikowa, το α στο παρελθόν ιαπωνικός Αμερικανός που έγινε σκηνοθέτης του εκχριστιανισμού για τις αμερικανικές βαπτιστικές κοινωνίες αποστολής "Οικιαών. "Η πίεσή του και στο προσωπικό και κοινωνικό περιεχόμενο του Ευαγγέλιου του Ιησού Χριστού εξουσίασε όλα αυτά που κήρυξε και προγραμμάτισε... Το Ευαγγέλιο απευθύνεται σε ολόκληρο το πρόσωπο στο σύνολο εκείνου του προσώπου που θέτει και μας καλεί στη ριζική απάντηση." Ένα άλλο μοντέλο είναι η Μαρία Cristina Gomez, ενεργό στέλεχος ένωσης στο SAN Σαλβαδόρ, η του οποίου "ανόητη δολοφονία... είναι μια υπενθύμιση γιατί αυτή η εκκλησία εκφράζει την ενεργό αλληλεγγύη της με τους φτωχούς, που καταπιέζονται, και που ξεχνιούνται στην Κεντρική Αμερική και σε όλο τον τρίτο κόσμο." Κάθε σχολική τάξη της Κυριακής φέρει την επωνυμία ένας από αυτούς τους ηγέτες στην πίστη, μια υπενθύμιση ότι ο σκοπός του discipleship είναι να ακολουθηθεί Χριστός στην αποστολή.

Όλα η εκκλησία διανέμουν την προσοχή κλήσεων στο όραμα της εκκλησίας. Το δελτίο πιστοποιεί την εκκλησία για να είναι "φροντίζοντας και διακινδυνεύοντας Κοινότητα της πίστης." Στο πίσω μέρος του δελτίου είναι μια περιγραφή της αποστολής της εκκλησίας: Η "κεντρική βαπτιστική εκκλησία είναι μια φροντίδα, που έχουν σχέση και επερώτηση της κοινότητας που υποστηρίζει καθεμία την αναζήτηση μιας προσωπικής σχέσης με το Θεό, μια κοινοτική σχέση η μια με την άλλη, και μια αποστολή ξεπερνά στην ευρύτερη κοινότητα..." που άλλη βιβλιογραφία διαθέσιμη στους επισκέπτες δηλώνει την υποστήριξη αποστολής της εκκλησίας "ενθουσιώδη για τη δικαιοσύνη, το μάρτυρα και τη θεραπεία στη μητροπολιτική περιοχή μας και σε όλο το έθνος και τον κόσμο μας." Κάθε ενημερωτικό δελτίο περιέχει τις εκθέσεις από τις διάφορες ομάδες αποστολής. Το συμβόλαιο που βεβαιώνεται ετησίως από τα μέλη ολοκληρώνει με μια αφιέρωση στην αποστολή: "Φτάνουμε ως καλωσορίζοντας κοινότητα της πίστης. Εμείς συμβόλαιο ως άτομα και ως κοινότητα στην εργασία με άλλα προς την ειρήνη, τη δικαιοσύνη και την πληρότητα της δημιουργίας του Θεού."

Το όραμα της εκκλησίας είναι προεξέχον σε όλη την υπηρεσία εκκλησιών, επίσης. Ξεπεράστε έρχεται πριν από την προσοχή της κοινότητας κάθε εβδομάδα στις ανακοινώσεις και στις ανησυχίες και τον εορτασμό που μοιράζονται το χρόνο. Παραδείγματος χάριν, μια εβδομάδα τα αιτήματα προσευχής περιέλαβαν τη διακυβευμένη νομοθεσία νόμων ειδών, και έναν πατέρα σε μια στο παρελθόν άστεγη οικογένεια (που εξυπηρετείται μέσω του υπουργείου δικτύων φιλοξενίας Interfaith της εκκλησίας) που ήταν βλασταημένη στη Φιλαδέλφεια που παίρνει τα φάρμακα. Οι δύο πάστορες επίσης με συνέπεια ενισχύουν την αποστολή μέσω της λατρείας τους που οδηγεί και που κηρύσσει. Τα κηρύγματα αγγίζουν συχνά στα θέματα της επιδίωξης της δικαιοσύνης, εξουσιοδοτώντας εκείνοι που περιθωριοποιούνται, και ενισχυτικά ταξίδια των ανθρώπων προς την πίστη. "Είμαστε όπως ένα λεκιασμένο παράθυρο γυαλιού," η αναθ. Marcia Bailey είπε το μαζευμένο κατσίκια επάνω μέτωπο για τη συνομιλία των παιδιών σε μια υπηρεσία. "Μπορούμε όχι πάντα να δούμε τι το παράθυρο θα μοιάσει με ενώ παίρνει τη μορφή. Αλλά ξέρουμε ότι ο δημιουργός έχει ένα όραμα και είμαστε ένα μέρος της παραγωγής ότι το όραμα πραγματοποιείται." Κατόπιν προσεήθηκε, "Μάιος που είμαστε, Θεός, μια αντανάκλαση του οράματός σας για μας και για τον κόσμο μας."

Η κεντρική βαπτιστική εκκλησία επισύρει την προσοχή επίσης σε μια ιστορία "της ώθησης του φακέλου," στις λέξεις της αναθ. Marcus Pomeroy. Η εκκλησία κοιτάζει συχνά στις προηγούμενες προσπάθειες υπουργείου να στηριχτεί η δέσμευσή της για την αποστολή. "Ένα από τα πράγματα που η διέγερση σε με για την κεντρική βαπτιστική εκκλησία είναι ότι δεν είμαστε κανονικοΐ" παρατήρησε σε ένα κήρυγμα. Η κατοχή μιας ταυτότητας και μιας κληρονομιάς ως εκκλησία διακύβευσης ενθαρρύνει την κοινότητα για να αγκαλιάσει τις νέες επιχειρήσεις υπουργείου καθώς προκύπτουν.

Σαν προαστιακή εκκλησία, η κεντρική βαπτιστική εκκλησία αγωνίζεται μερικές φορές να συμφιλιώσει το πάθος της για την επιδίωξη της δικαιοσύνης με τις άνετες ζωές τα περισσότερα από τα μέλη της. Και ο εκχριστιανισμός θα μπορούσε να διαδραματίσει έναν πιό προεξέχοντα ρόλο της εκκλησίας ξεπερνά. Αλλά με πάνω από εξήντα τοις εκατό της κοινότητας που συμμετέχει σε μια ομάδα αποστολής (έναντι με τον εθνικό μέσο όρο δέκα τοις εκατό των μελών εκκλησιών στο υπουργείο, σύμφωνα με μια ψηφοφορία Θ*γαλλuπ), που δεν γεννάται θέμα η κεντρική βαπτιστική εκκλησία έχει πετύχει στην επικοινωνία ενός εξαναγκασμού, ενοποιώντας το όραμα για την αποστολή.

[ κεφ. 13, Σ. 278-280 ]